Thuis in de storm. ++ At home in the storm.

 

Thuis in de storm.
At home in the storm.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 14 september, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,
Deze zomer heb ik veel tijd alleen en in stilte doorgebracht.
In een retraite in Frankrijk, en zwervend met mijn tentje en zwervend met een zeilboot.
De stilte en de afwezigheid van zintuigprikkels was lauterend.
Het koste me meerdere dagen om afstand te nemen en mijn draai te vinden.
Er was toch steeds weer een berichtje of een nieuwsgierigheid of een herinnering dat een afspraak nog niet gemaakt was.
Ook het wereldnieuws zorgde regelmatig voor boosheid en verdriet.
Ik schrok ervan hoeveel ik nog bezig was met de wereld en dat de vreedzame omgeving me ontging. Daarna heb ik me op email-dieet gezet, per dag 1 uur.
Na een paar dagen ging het vanzelf. Ik had gemerkt dat veel zaken gewoon wel konden wachten.
De grootste stap was geen nieuws kijken of lezen, en later alleen met mate, alleen om globaal te weten wat er speelt.

Soms woedt er een storm, een storm buiten ons.
Soms woedt er een storm in ons.

Hoe kun je de relatie aangaan met de buitenwereld zonder jezelf te verliezen en speelbal te worden?
Hoe kun je de emoties en gedachten in jezelf waarnemen en niet overspoeld worden.
Hoe kan ik in contact blijven zonder me emotioneel af te sluiten voor de pijn.

De oefening die de Dharma ons aanreikt is teruggaan naar je adem, thuis komen en je lichaam weer voelen, de verbinding met je wortels, met het leven herkennen en ervaren dat je gedragen wordt.
In zijn laatste woorden voor zijn dood, zei de Boeddha dat je aandacht als een eiland voor jezelf is. Een plek waar je veilig bent in de woelige zee van emoties. Een plek die niemand je kan afnemen. En die altijd bij je is.
Je aandacht is als een lamp die laat zien waar je bent en waarmee je kunt kijken waar je je voet neer kunt zetten voor een volgende stap.
Je aandacht laat zien dat je, door de Dharma, als een boom stevig geworteld bent, in al je voorouders, in al je leraren en in je omgeving. De storm kan aan de takken trekken, maar de stam is stabiel door de wortels in voedzame grond. Je bent niet afgescheiden, je wordt gedragen.

De les die ik deze zomer heb geleerd is dat het me lukte om terug te schakelen door meditatie en de verbinding toe te laten. Om weer helder te worden en de wereld weer in perspectief te zien. Om de wereld gedoseerd weer toe te laten vanuit compassie en het vertrouwen van verbinding.

Maandag avond zullen we samen mediteren en delen.
Ik wens je een vredig weekend, vol ontdekking en verbinding.
Harte groeten,
Hans

At home in the storm.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
This summer I have spent a lot of time alone and in silence.
In a retreat in France, roaming with my small tent and on a sailboat.
The silence and the absence of sensory stimuli was nourishing and healing.
It took me however multiple days to take a distance and be at ease. There was every time a new message, or a curiosity, or a memory of an appointment to be made.
Also the world-news caused regularly anger and sorrow.
It startled me when I saw how much the world still occupied me. After that realisation, I have set myself on an e-mail diet, one hour a day.
After a few days it became easy. I noticed that many issues could wait. The biggest step was no news, and later-on only just enough to know what was going on.

Sometimes there is a storm, a storm outside us.
Sometimes there is a storm inside us.

How can you keep the relationship with the outside world without loosing yourself.
How can you observe the emotions and thoughts in yourself and not being overflown.
How can I say connected without closing off emotionally.

The practice that is offered to us by the Dharma is to go back to our breathing, coming home and feel your body again. Recognizing the connectedness with your roots, with life and experiencing that you are carried.
In the last words before his death, the Buddha said that your awareness, your mindfulness is like an Island onto yourself. A place where you are safe in the turbulent sea of emotions. A place that cannot be taken away from you and that is always there.
Your mindfulness is like a lamp, that shows you where you are and where you can place your foot for the next step.
Your mindfulness shows you that, with the Dharma, you are firmly rooted like a tree, by all your ancestors, all your teachers, and your environment. The storm can pull at the branches, but the stem is firm and stable by the roots in nourishing ground. You are not separated, you are carried.

The lesson I learned this summer is that through meditation and allowing the connectedness, I could slow down and reconnect. Get a clear mind again and gained a new perspective. And allow the world in again in a dosed way, starting from compassion and the confidence of connectedness.

Monday evening we will meditate and share together.
I wish you a peaceful weekend, full of discovery and connectedness,
Heartfelt regards,
Hans

Volgen of niet? ++ Follow or not?

 

Volgen of niet?
Follow or not?

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 3 Augustus, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Als er geklopt wordt doe je dan open?
Als de telefoon gaat neem je dan op?
Je ziet iets in de etalage, ga je naar binnen?
Als je iets lekkers ruikt eet je dat gelijk op?
Er is een liedje op de radio dat je niet leuk vind, zet je de radio uit?

Onze mind krijgt voortdurend zintuig informatie. 
Sommige prikkels krijgen onze aandacht, krijgen betekenis en sturen ons handelen. Vaak uit gewoonte en niet uit bewuste keuze.
Sommige dingen merken we niet op, of vinden we onbelangrijk. Bijvoorbeeld iemand die een hond uitlaat in onze ooghoek, of achtergrond muziek in een winkel.

Zodra we iets onderscheiden en daar bewust van worden is er contact.
De Boeddhistische psychologie heeft onderzocht en beschreven hoe onze mind werkt. In deze situaties start "het contact" de aandacht en komt er een beleving, een gevoel (prettig, onprettig of neutraal). Hierna volgt een interpretatie een duiding en een besluit (een wil)

Het contact wordt mogelijk gemaakt door al onze zintuigen.
Onze ogen, oren, neus, tong, lichaam en geest (mind).
Zonder interventie of nader onderzoek verloopt dit vanzelf, op basis van onze ervaring, of onze gewoonte.
Er zijn een paar momenten in deze keten waar we een andere afslag kunnen nemen.
Op het moment dat onze aandacht (attention) is gewekt kunnen we die verdiepen. bv heb ik het goed gezien of gehoord.
Op het moment dat het gevoel op speelt, kunnen we kijken of dit gevoel recht doet aan heel de situatie en aan de realiteit van het moment.
In de oordeelsvorming kun je bijvoorbeeld overwegen of er genoeg informatie is voor een conclusie.
Ook met de wil: doet dit recht aan de situatie, is het helend en voedend.

Eenvoudiger gezegd: Kun je vertragen, pauze nemen, beter kijken, ademen.
Kun je bij je stabiliteit, bij je bron blijven, kun je de helderheid van je geest bewaren of herstellen. Heb je voldoende ruimte om ook je hart te laten spreken. Zeker als een gebeurtenis je emotioneel raakt of uit balans brengt.

Je mind wil zo graag achter de gedachten aan, dat het bijna onmogelijk lijkt om in rust te blijven.
Met het observeren van de 'verstoringen' en het 'vastpakken' door de geest kun je herkennen dat er een lege stille ruimte is.
Je kunt glimlachen naar de gedachten en de constructies van de geest. 

De waarneming is de waarneming, de betekenis wordt door onze mind gemaakt.

Leren zien en herkennen dat jijzelf OK bent. Dat jezelf die stille stabiele ruimte bent. 
Je adem, je liefdevolle oordeelloze aandacht en compassie vormen een bedding, een veilige ruimte. 
Er zijn verstoringen, je neemt ze waar, glimlacht en keert terug.
Gebruik de ruimte in je, de stabiliteit en de wijsheid die al in je is.

Maandag avond zullen we samen mediteren en delen.
Ik wens je een vredig weekend, vol ontdekking en verbinding.
Harte groeten,
Hans

NB de engelse en Sanskit woorden zijn:
Contact -- Contact -- Sparsa
Attentie ( aandacht) -- Attention -- Manaskara
Gevoel -- Feeling -- Vedana
Perceptie -- Conceptualisation -- Samnja
Intentie (wil) -- Will -- Cetana

Follow or not?

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

When there is a knock on the door, do you open?
When the phone rings, do you answer?
You see something in the shop-window, do you enter?
When you smell something nice, do you eat it immediately?
There is a song on the radio you don't like, do you turn it off?

Our mind gets sensory information constantly.
Some inputs get our attention, get meaning and direct our actions. Often from habit and not by conscious choice.
Some stimuli we don't even notice, or we find them unimportant.
For example someone walking a dog in the corner of our field of view, or the background music in a shop.

As soon as we discern something and become conscious of it there is contact. In the Buddhist psychology this has been investigated and has been described in detail. In those situations the "Contact" starts (awakes) the attention, followed by a feeling (pleasant, un pleasant, neutral). This leads to an interpretation and a decision (wil)

This contact can be formed due to all our senses.
Our eyes, ears, nose, tongue, body and our mind. 
Without intervention or further investigation this proces runs itself, on the basis of our experience and our habits.
There are a few moments in this chain where we can take a different turn on this path.
The moment our attention is awakened, we can deepen it. fi 'do I see or hear this correctly?'
The moment that the feeling arises: we can investigate if this feeling does justice to the situation and the reality of the moment.
In our interpretation we can consider if there is enough information for a conclusion.
Even so with the formation of 'will' : does it do justice to the situation, is it healing and nourishing.

More simply put:
Can you slow down, take a pause, look again, take a breath.
Can you stay with your stability, stay at your source, can you keep the clarity of your mind or restore it. Do you have enough space to let your heart speak. Certainly when a situation hits you emotionally or brings you out of balance

Your mind is so eager to chase the thoughts, that it looks almost impossible to stay at rest.
Observing the 'disturbances' and the 'grabbing' by the mind, helps you to observe that there is an empty and silent space.
You can smile to the thoughts and and the mental constructs. 

Observations are just observations, meaning is constructed by our mind.

Learn to see and recognize that you, yourself are OK. That you are that silent and stable space.
Your breath, your loving non-judgmental attention and compassion form a bedding, a safe space. It is as if you put the marble in the hollow side of the spoon.
There are disturbances, you observe them, smile and return.
Use the space, the stability and the wisdom that is already in you.

Monday evening we will meditate and share together.
I wish you a peaceful weekend, full of discovery and connectedness,
Heartfelt regards,
Hans

NB the Sanskit terms are:
Contact -- Sparsa
Attention -- Manaskara
Feeling -- Vedana
Conceptualisation - Samnja
Will - Cetana

Vrijmaken van de geest ++ Liberate the mind.

Vrijmaken van de geest. 

Liberate the mind.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 13 July, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Onze geest (mind) is dagelijks bij ons, voortdurend en vertrouwd.
Het valt bijna niet meer op wat onze mind voor ons doet.
Waarnemen en onderscheiden,
Denken, redeneren en besluiten,
Opslaan en Herinneren.
Al die activiteit gaat als vanzelf, en we vertrouwen er op.

De Sutra's en de meditatie oefeningen helpen ons om door de waan van de dag, onze automatismen en de gehechtheid heen te zien. Het helpt ons om onze vrijheid, onze verbondenheid en geluk te ervaren, los van de omstandigheden.

De afgelopen drie weken hebben we aandacht gegeven aan de oefeningen uit de sutra van bewuste ademhaling. Maandagavond zetten we de volgende stappen op dat pad.
https://plumvillage.org/library/sutras/discourse-on-the-full-awareness-of-breathing
en in het Nederlands:
'Adem is bewustzijn'

De sutra brengt of terug bij onze adem, bij ons lichaam.
In 16 meditatie regels ontmaskert de sutra ons denken en laat je ervaren dat je vrij bent, dat je goed bent zoals je bent en dat we verbonden zijn.

De eerste vier gaan over stoppen en kalmeren van het lichaam,
de 5e t/m de 8e gaan over het ervaren van vreugde en geluk en het kalmeren van de geest.
In onze geest (Mind) verschijnen gevoelens, gedachten en emoties. Het zijn 'constructies', producten van onze mind. Ze zijn afwezig, komen op, blijven even en doven weer uit.
De 9e t/m de 12 gaan over de geest (mind) zelf. Observeren hoe onze mind bezig is en waarmee.
Zodra je stopt en je aandacht volledig brengt bij je adem en hoe je lichaam je adem ontvangt en terug geeft, ervaar je een ruimte en vredigheid. In deze ruimte verschijnen gedachten en emoties, ze blijven even en doven weer uit.
Door met onze adem en met liefdevolle vriendelijkheid aanwezig te zijn, kunnen we de ruimte herkennen waarin onze gedachten en emoties verschijnen. Dat die ruimte ons instaat stelt te leven en te ervaren.
We kunnen waarnemen dat we onze aandacht kunnen richten en concentreren. En dat we niet onze gedachten en emoties zijn, maar dat we veel groter en dieper zijn. We zijn vrij.
 

Maandag avond zullen we samen mediteren en delen.
Ik wens je een vredig weekend, vol ontdekking en verbinding.
Harte groeten,
Hans

Liberate the mind.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Our mind is constantly with us. We are used to it and we rely on it.
We hardly notice what our mind does for us.
Observing and discerning,
Thinking, deliberating and deciding.
Storing and retrieving.
All this activity goes on almost unnoticed.

The Sutra's and the meditation exercises help us to see through the daily illusions and to see our automatisms and attachments. It helps us to experience our freedom, our connectedness and happiness, irrespective of circumstances.

The past weeks we have brought our attention to the first 8 exercises from the sutra on mindful breathing :
https://plumvillage.org/library/sutras/discourse-on-the-full-awareness-of-breathing

This Sutra brings us back to our breathing, to our body.
In 16 meditation lines, the sutra is demasking our thinking, and lets you experience that you are free, that you are OK the way you are and that we are inter-connected.

The first four are about stopping, breathing and calming the body. The 5th to the 8th  are about experiencing joy and happiness and the calming of the mind.
In our mind feelings, thoughts and emotions manifest. These are constructions, products of (by) the mind. They are absent, emerge, are present for a while and dissolve again.
The 9th to the 12th involve the mind itself. Observing how our mind works and what it deals with.
As soon as you stop and bring all your attention to your breathing and how your body is receiving and giving back the breath, you experience a space and peacefulness. In this space, thoughts and emotions rise, stay a while and extinguish again.
By being present with our breathing and loving kindness, we can recognize the space in which our thoughts and emotions arise and dissolve. We can recognize that this space enables us to live and experience.
By smiling and breathing, your body and also your mind calms down.
We can observe that we can direct our attention and concentrate our mind. And that we are not our thoughts and emotions, we are much larger and deeper. We are free.

Monday evening we will meditate and share together.
I wish you a peaceful weekend, full of discovery and connectedness,
Heartfelt regards,
Hans

Nirodha ++ Uitdoven ++ Cessation / Dissolving.

 

Nirodha ++ Uitdoven ++ Cessation / Dissolving.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 30 maart, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Ons dagelijkse taal heeft veel wijsheid in zich.
Er zit diepe wijsheid in uitdrukkingen en spreekwoorden.
"Rugzakje"
"Steen op je maag"
"Geketend"
"Gevangen"
"Meesjouwen"
"De hele wereld op je schouders nemen"
Het zijn sterke verwijzingen naar wat we doen en hoe we zien hoe het lijden aanwezig is.

Ik nodig je uit om je de vraag te stellen, wie of wat draagt het rugzakje, wie of wat is geketend.
Het is erg makkelijk en verleidelijk om je te identificeren met wat je meedraagt, met wat je vasthoudt.
Om jezelf werkelijk te ontmoeten, te ontdekken is het het nodig om de beelden, herinneringen, verlangens, oordelen met rust te laten. Het is als kijken naar het wit tussen de letters.
 
Thuiskomen bij jezelf, is terug komen bij jezelf.
Je thuis is je startpunt, je bron.
Je thuis is er altijd, ben jij daar ook?
of ben je afgeleid, meegevoerd?
Thuiskomen is loslaten van alles dat je wegtrekt van jezelf.

Je denken, je verlangen, je oordelen, herinneren, fantaseren met rust laten.
Zodra je ervaart dat de letters zweven in het wit, vervagen de beelden en de concepten.
Ze doven uit, ze lossen op.

Gewaarwording zonder herinnering, plan of betekenis.
Als je je denken los laat blijft alleen gewaarwording over.
Bijvoorbeeld de gewaarwording van gedachten, je neemt je gedachten waar.
Bijvoorbeeld de stilte, je neemt de stilte waar.
Het is een ruimte waarin je gewaar wordt van wat er verschijnt of voorbij komt.
Die ruimte zelf is vrij van angst, gemis, vrij van verlangen en afkeer

Die ruimte is als een eiland in de woelige zee van gedachten en emoties.
Een plek waar je stabiliteit ervaart.
Je Mindfulness, je open oordeelloze aandacht helpt je om die stap te maken, die ruimte te betreden.
Vanuit die vrije ruimte, vanuit de open gewaarwording zonder herinnering of behoefte kun je jezelf, de ander, de wereld, de verbondenheid observeren. 
Je thuis, je bron is verbondenheid zonder gescheidenheid.

De uitnodiging is: met aandacht, zonder oordeel, open aanwezig zijn vanuit je thuis. Verbinding te maken met de realiteit, te onderzoeken, je leven te leiden met mindfulness, compassie en helder inzicht.

Maandagavond zullen we mediteren en delen over pure gewaarwording van de uitdoving.
Ik wens ons een mooi weekend: 

Vandaag wordt mijn vreedzame dag

Warme groeten
Hans

Nirodha ++ Cessation / Dissolving.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Our daily language contains much wisdom.
There are deep insights in expressions:
"to be shackled"
"to carry a load"
It are strong pointers to what we do and how we experience suffering.

I invite you to ask yourself the question, 'Who or what is carrying the load', 'who or what is shackled'.
It is very easy and tempting to identify with what je carry, what you hold on to.
To truly meet yourself, to truly discover yourself, it is necessary to leave all images, memories, desires, judgements alone. It is like looking to the white between the letters. 

Coming home to yourself, is returning to yourself.
You home is your starting point, your source.
Your home is always there, are yo there too?
Or are you distracted, swept away?
Returning home is letting go of everything that pulls you away.

Leave your thinking, your desires, judging, remembering, fantasizing be, let them float and move your attention away.
When you experience that the letters float in the white, the images and concepts dissolve.
The extinguish, they cease to be, they dissolved.

Becoming aware without memorizing, planning or meaning.
When you let go of your thinking only the awareness remains.
For instance the awareness or your thinking, you become aware of your thoughts.
Or for instance the silence, you become aware of silence.
This is a space in which you become aware of what manifests or passes by.
This space is free of fear or loss, free of desire and aversion.

This space is like an island in the wild sea of thoughts and emotions.
A place where you experience stability.
Your mindfulness, your open , non-judgemental awareness helps you to make that step, to enter this space.
From that open space, from the open non-judgemental awareness, without memory or desire, you can observe yourself, the other, the world, the connectedness.
Your home, your source is connectedness, without separation.

The invitation is to be present, open, with mindfulness, without judgement. Be present from your true home, from your source. Allow the connectedness to be. You are invited to connect to reality, to investigate, to lead your life with mindfulness, compassion, with clear insight.

This Monday evening we will meditate and share together about pure awareness of the cessation, the dissolving.
I wish us a wonderful weekend:

Today is going to be my peaceful day

Warm regards
Hans

Returning home ++ Terugkeren in je thuis

 

Returning Home ++ Terugkomen in je thuis.
 
Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 23 maart, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Thuiskomen bij jezelf, is terug-komen bij jezelf.
Je thuis is je startpunt, je bron.
Je thuis is er altijd, ben jij daar ook?
of ben je afgeleid, meegevoerd?
Thuiskomen is loslaten van alles dat je wegtrekt van jezelf.

Je denken, je verlangen, je oordelen, herinneren, fantaseren brengen je naar andere plekken.

Een manier om je denken los te laten is terug gaan naar pure waarneming, naar gewaarwording.
Gewaarwording zonder herinnering, plan of betekenis.
Als je je denken los laat blijft alleen gewaarwording over.
Bijvoorbeeld de gewaarwording van gedachten, je neemt je gedachten waar.
Bijvoorbeeld de stilte, je neemt de stilte waar.
Het is een ruimte waarin je gewaar wordt van wat er verschijnt of voorbij komt.
Die ruimte zelf is vrij van angst, gemis, vrij van verlangen en afkeer

Die ruimte is als een eiland in de woelige zee van gedachten en emoties.
Een plek waar je stabiliteit ervaart.
In de laatste lezing voor het einde van zijn leven als mens adviseerde de Boeddha om te vertrouwen op het eiland in jezelf. En zelfs niet te vertrouwen op iets dat buiten je is.
Je Mindfulness, je open oordeel-loze aandacht helpt je om die stap te maken, die ruimte te betreden.

De uitnodiging is met aandacht, zonder oordeel, open aanwezig zijn vanuit je thuis. Verbinding te maken met de realiteit, te onderzoeken, je leven te leiden met mindfulness, compassie en helder inzicht.

Maandagavond zullen we mediteren en delen over pure gewaarwording van het lichaam en de adem.
Ik wens ons een mooi weekend: 

Vandaag wordt mijn vreedzame dag

Warme groeten
Hans

Returning home.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Coming home to yourself, is returning to yourself.
You home is your starting point, your source.
Your home is always there, are you there too?
Or are you distracted, swept away?
Returning home is letting go of everything that pulls you away.

Your thinking, your desires, judging, remembering, fantasizing bring you to other places.

A way to let go of your thinking is to go back to pure observation, pure awareness.
For instance of the breath, or of the body.
Observing without judgement, without concept or expectation.
Becoming aware without memorizing, planning or meaning.
When you let go of your thinking only the awareness remains.
For instance the awareness of your thinking, you become aware of your thoughts.
Or for instance the silence, you become aware of silence.
This is a space in which you become aware of what manifests or passes by.
This space is free of fear or loss, free of desire and aversion.

This space is like an island in the wild sea of thoughts and emotions.
A place where you experience stability.
In the last Dharma talk before the end of his life as a human being, the Buddha advised us to trust the island inside ourselves. Even not to put your trust on anything outside yourself.
Your mindfulness, your open , non-judgemental awareness helps you to make that step, to enter this space.

The invitation is to be present, open, with mindfulness, without judgement. Be present from your true home, from your source. Allow the connectedness to be. You are invited to connect to reality, to investigate, to lead your life with mindfulness, compassion, with clear insight.

This Monday evening we will meditate and share together about pure awareness of the body and the breath.
I wish us a wonderful weekend:

Today is going to be my peaceful day

Warm regards
Hans

Ruimte om te helen ++ Space to heal.

 

Ruimte om te helen.

Space to heal.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 22 september, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

"Toen ik ging zitten merkte is pas hoe moe ik was"
"Ik had wat tijd nodig om op adem te komen"
"Het was een zware tijd, en we hebben een jasje uitgedaan, maar langzaam kunnen we weer ontspannen en om ons heen kijken."

Deze uitspraken zullen geen verrassing zijn en mogelijk heb je die zelf ook gebruikt.
De mens is een krachtige en veerkrachtige soort. Zo krachtig zelfs dat we onszelf regelmatig voorbij lopen.
De andere kant is er ook; als de omstandigheden moeilijk zijn blijkt dat je steviger bent en tot meer in staat bent dan je dacht.

Er is echter een verschil of die kracht gewekt wordt uit wilskracht of uit verbinding en vertrouwen. Mijn ervaring is dat doorgaan uit wilskracht vaak lukt, maar uiteindelijk een hoge prijs heeft.

In onze Boedhistische beoefening is er de praktijk van "Toevlucht nemen", "Taking refuge".
Een poging om het te duiden zou ik zeggen:
Wilskracht komt uit onze mind; Toevlucht heeft betrekking op ons zijn, ons wezen.
Als je toevlucht neemt, betreedt je een ruimte die je kunt beschrijven als ondeelbaar en onaantastbaar. Je laat de wereld van afscheiding los. Je komt thuis bij je wortels, bij je bron.

Een collega die met zijn gezin temaken kreeg met een ernstige ziekte van zijn zoon vertelde me deze week:
"Ik kan moeilijk benoemen hoe we hier samen doorheen gekomen zijn, het enige wat ik kan bedenken is het woord 'Liefde', we hebben elkaar vastgehouden met compassie en dankbaarheid "

We kunnen ruimte geven aan de verbondenheid.
In de verbondenheid (ongedeeldheid) ben je niet alleen en kun je ook de mensen om je heen de ruimte en gelegenheid geven om te helen.

Het leven is een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Space to heal.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

"Only when I sat down I could feel how tired I was"
"I needed some time to catch my breath"
"I has been a tough period, we all shed some skin, but slowly we can relax again and look around"

The words may not come as a surprise to you, you may have used them yourself.
Humans are a powerful and resilient species. So powerful that we regularly run faster than our feet can carry.
The other side is there too, when the circumstances are rough, it turns out that we are more solid and capable of more than we thought.

There is however a difference if this power is rooted in willpower or in connectedness and trust. My experience is that moving on based on willpower often works, but in the end will have a high cost.

Our Buddhist practice gives us the option of "taking refuge".
An attempt to give that words would be:
Willpower originates from our mind (Our discursive thinking) and Taking refuge is rooted in our being.
When you take refuge, you enter a space that can be described as indivisible and  immutable. You let the world of separation go. You come home to your roots, your source.

A colleague who, with his family, was confronted with serious illness of his son told me this week:
"I can hardly give words to how we got through this together; The only thing I can think of is the word 'Love', we held each other with compassion and gratitude"

We can give space to connectedness.
In connectedness (non-separation) you are not alone an you can give the people around you space and support to heal.

You stop separation and judgement; You come home; You come home to your source.
In the words of Thich Nhat Hanh:
"I have arrived, I am home" In the safe place, where you do not have to up-hold or defend  anything.
Thay Cuong Lu says:
"You let go of your conditioned mind, and give room to your raw, unconditioned mind" You are open and receptive to become aware without discrimination (separation) or judgement. You are empty of separation.
As soon as you notice were you create separation, you also notice connectedness.

Life is a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.
  

Dans van bladeren en wind. ++ Dance of leaves and wind.

Dans van bladeren en wind.

Dance of leaves and wind. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 8 september, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,


Deze week zat ik op mijn meditatie bankje en er speelde zich een hele film af in mijn geest. Of liever een toneelstuk, waarin de spelers de vrijheid namen om bepaalde scenes steeds overnieuw te doen.
Met een lichte verbazing brak mijn concentratie: " Waar ben ik?", met een glimlach herhaalde ik: waar ben ik beland? mijn aandacht was volledig afgedwaald.
Een oefening die Thay Cuong Lu ons ooit gaf hielp; Ik zei hardop "Hans waar ben je?"
Ik voelde weer het bankje onder mij en hoe mijn knieen de grond raakten.  Mijn rechter hand kneep in mijn been en mijn linker hand was een vuist. Ik zat een beetje voorover en mijn nek was gespannen.

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
is de vraag die we de afgelopen weken hebben onderzocht.

Er was spanning in mij en onrust.
De wereld was nadrukkelijk aanwezig.

Mijn adem en mijn glimlach ontspande mijn handen en door rechtop te zitten ontspande mijn nek.
Ik was terug in de stilte. Echter iedere zintuigprikkel, iedere kleine beweging doorbrak de stilte.
Mijn adem werd rustiger en minder diep.
Ik volgde de rustige golvende beweging van mijn borst en de beweging werd steeds kleiner, tot er een minimum van beweging over was.
Het beeld van een heldere nazomerdag verscheen, Een lange zware tak van een boom bewoog loom met de wind, alle bladeren dansten ieder hun eigen dans.
De tijd viel weg.
Vol verwondering liet ik de dans tot me doordringen, de wind beweegt het blad, het blad beweegt de wind. Blad en wind als een geheel.

Thich Nhat Hanh zei eens: "Als een boom iets anders willen zijn dan een boom, dan raken we in moeilijkheden"

Het leven is een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Wanneer we mediteren hebben we een gelegenheid om te oefenen, om te ervaren dat we meer zijn dan ons denken en voelen. Als we mediteren creëren we een veilige, open ruimte waarin je geest kan ontspannen en kan waarnemen. Je hebt alles in je om helder te kunnen zien, horen en denken. Je bent groter, wijzer en stabieler dan je denkt.

Dance of leaves and wind. Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.   Dear Sangha, Earlier this week, I sat on my meditation bench and a complex film played in my mind. Or rather a theatrical play, where all the actors took the liberty to play certain scenes over and over again. With a slight surprise my concentration broke: "Where am I?" and with a small smile I repeated: Where have I drifted to? My awareness was completely gone astray. A practice that Thay Cuong Lu offered us once helped: I said out loud:  " Hans where are you?" Instantly I could feel the bench again beneath e and how my knees touched the ground. My right hand pinched my leg and my left hand was a fist. I was leaning a bit foreward and my neck was tensed-up. "How am I present in this world and how is the world present in me." is the question that we have investigated the past weeks. There was tension in me and unrest. The world was unavoidably present. My breath and my smile relax my hands an by sitting straight, my neck could relax. I was back in the silence. However every sensory trigger, every small movement broke that silence. My breath slowed down and became less deep. I followed the slowly waving movement of my chest and that movement became gradually smaller. The image of a bright afternoon in late summer appeared, a long heavy branch moved slowly with the wind, all leaves danced their own dance. Time disappeared. Full of wonder I let the dance sink in, the wind moves the leaf and the leaf moves the wind. Leaf and wind as a whole. Thich Nhat Hanh said once: " When a tree wants to be something else than a tree, we will be in trouble" Life is a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion. Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness. Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there. This Monday evening  we will meditate and share together. I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion. Warm regards Hans When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising. Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda Which says: This is because that is, this is not because that is not.

Geen een, geen twee. ++ Not one, not two.

 

Geen een, geen twee.
Not one, not two. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 25 augustus, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

Soms blader ik in het fotoalbum dat mijn moeder bijgehouden heeft vanaf mijn geboorte. Het ontroert me om haar handschrift te zien en die kleine zwartwit afdrukjes; Getuigen, relekwieen van bijzondere momenten.

Tijdens de meditatie vorige week dacht ik aan mijn eerste verblijf in Plumvillage. Thay Cuong Lu vroeg tijdens een van de lezingen aan ons om naar een foto uit onze jeugd te kijken, met de vraag: "Wie is de persoon op de foto? Is dat een ander of is dat dezelfde persoon die de foto bekijkt?"

Een vervolg vraag kan zijn: Waar is die persoon nu?

Het is een puzzle die we in ons leven vaak tegen komen. De aanwezigheid in onze mind is onmiskenbaar. Als herinnering, maar ook als overgeleverde ervaring, inzichten, voorkeuren en aversies. Soms is die op de voorgrond, soms op de achtergrond. Als we stil worden en de hectiek van de dag met rust laten, kunnen we observeren, luisteren, verbinden; Hoe is het aanwezig.

Het leven dat ik nu heb, heb ik gekregen van dat kind in die foto, mijn huidige ik is de erfgenaam van de ervaringen en beslissingen van toen. Er zijn beslissingen van mijn jongere zelf waar ik erg dankbaar voor ben. Er zijn ook beslissingen die nare gevolgen hadden, maar als ik goed kijk, heeft die jongere zelf naar beste inzicht en bedoelingen gehandeld. Vaak in moeilijke omstandigheden en met beperkte of foute informatie. 
Ik nodig je uit om je te verbinden met je jongere zelf en een brief te schrijven. Om te bedanken voor alle zorg en goede intenties. Ook om te vergeven, voor alles wat anders heeft uitgepakt.

Alles wat verschijnt hangt af van aanleidingen en condities. Het huidige moment is gemaakt van alle aanleidingen en condities van het verleden. Onze voorouders, de vorming van de aarde, de seizoenen, planten en dieren. Ook de toekomst is gemaakt van aanleidingen en condities, de toekomst bestaat nog niet en zal gevormd worden door onze gedachten, handelingen en alle (externe) omstandigheden. De toekomst zal nog ontstaan.

Zo kun je ook een liefdesbrief schrijven aan je toekomstige zelf: "Ik zal goed voor je zorgen"

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
Het huidig moment staat niet op zich, het verleden is niet weg en de toekomst ligt besloten in onze aanwezigheid. Als je die drie in je denken uit elkaar trekt en van elkaar scheidt doe je iets onmogelijks.
Als we accepteren dat de mens poreus en tijdelijk is, dat grenzen een fictie zijn, in ruimte en tijd, is er niets om vast te houden en niets om mee vast te houden.
We zijn ieder moment nieuw en anders, die persoon in de foto bestaat niet meer, en tegelijk weldegelijk. Jij en die persoon zijn niet dezelfde maar ook geen twee verschillende. Het is onze mind die de scheiding maakt. Als we naar onszelf kijken en naar als we naar de ander kijken.

Het leven is daarmee een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Een prachtig en helend boek door Thich Nhat Hanh is: Verzoening. (in NL vertaling)
Origineel in ENG: Reconciliation, Healing the innerchild

Not one, not two.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Sometimes I pick up the photo album that my mother made when I was born. She lovingly put in photographs from the period that I was young. It moves me to see her handwriting and the small black and white prints. Memories, relics of precious moments.

During the meditation last week, a memory came of the first time I visited Plumvillage. Thay Cuong Lu was teaching and asked us to look at a photo from our childhood. And asked us: "Who is the person in that photograph? Is that someone else or is it the same person looking at it now?"

A follow-on question could be: Where is that person now?

It is a puzzle that confronts us regularly during our life. The presence in our mind is undeniable. As a memory, but also as a transmitted experience, insight, preferences and aversions. Sometimes in the foreground sometimes in the background.
When we become silent and leave the hectic of the day alone, we can observe, listen, connect; How is it present.

The life that I have now is given by the child in the photograph, my present self is the heir of the experiences and decisions from the past. There are decisions by my younger self, for which I and deeply grateful. Also there are decisions that had painful consequences, but when I look carefully, the younger self has always acted from the insight of the moment and with good intentions. Often under difficult circumstances and with limited or wrong information.
You are invited to connect and write a letter to your younger self. To express gratitude for all the care and effort. And also to forgive for everything that turned out differently.

Everything that manifests depends on causes and conditions. The present moment is made out of all causes and conditions of the past. Our ancestors, the formation of the earth, the seasons, the plants and animals. Also the future is made of causes and conditions, the future does not exist at all. It will be formed by our thoughts, our actions and all other (external) circumstances. The future will be formed. 

You can also write a letter to your future self: "I will take good care of you"

How am I present in this world and how is the world present in me.
The present moment does not exist on its own, the past is not gone and the future is embedded in our presence. When you try to separate or isolate those three, you are doing something impossible.
When we accept that a human is porous and temporary, that boundaries (in time and space) are an illusion, there is nothing too cling to and there is nothing to cling with.
We are new and different in every moment. The person in the photo no longer exist, and when you look deeply, that person in the photo is still there. You and that person are not one and the same, but also not two different persons. It is our mind that makes the separation. When we look at ourselves and when we look at others.

Life becomes with that a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.

A wonderful and healing book by Thch Nhat Hanh is: Reconciliation, Healing the inner child

Niets om vast te houden ++ Nothing to cling to.

 Niets om vast te houden

Nothing to cling to. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 11 augustus, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
Vorige week lazen we in de Satipatthana-sutra het advies hoe te oefenen, met open oordeelloze aandacht en inzicht:
[ ..] vrij van hunkering en ongenoegen ten aanzien van de wereld.

Hunkering en afwijzing worden sterk gevoed door een afscheiding, tussen nu en straks, daar en hier, wij en zij. Het is gebaseerd op grenzen die we ons zelf stellen, beelden die we creeren.

Wat is de wereld? We hebben wensplaatjes en vergelijken die met onze  interpretatie van de realiteit, zoals we die waarnemen met onze zintuigen.

In Boeddhistische stromingen wordt veel aandacht gegeven aan het bewaken van onze "zintuig-deuren". Het helder waarnemen van de stroom die ons bewustzijn binnenkomt. 

De schrijver en filosoof Eva Meijer schreef (in 2023) in haar column in de nrc:
Door de poreuse mens stroomt de wereld
In influx & efflux schrijft filosoof Jane Bennett over [...] menselijk actorschap in een wereld waarin niet-mensen ook kracht uitoefenen. Mensen zijn poreus, schrijft ze, de wereld stroomt in en uit ons. Ontmoetingen met anderen veranderen hoe en wie we zijn, en vice versa. Bennett neemt de gedichten van Walt Whitman als beginpunt voor een zelf dat geen prioriteit wil worden maar juist heterogener. Zoals in het gedicht ‘Song of Myself’, waarin de ik een ‘zeezelf’ is dat ademt in golven en golf voor golf van vorm verandert. Er is nog steeds een zelf, dat de gebeurtenissen verbindt, maar er niet los van is.

Het in-en-uitwaaierende zelf doet recht aan het deel-van-het-geheel zijn dat ons kenmerkt en onze beweeglijkheid. Maar mensen zijn ook overaanwezig en dat vraagt om een beweging naar afwezigheid. In de westerse filosofie ligt de nadruk over het algemeen op het zijn, spreken, weten, maar in het taoïsme wordt de nadruk gevestigd op het niet-zijn, niet-spreken, niet-weten, en de verhouding tussen wat er is en niet is. Net als bij Bennett is daarin het lichaam belangrijk. Leren wat te doen door niet te doen is ook een praktijk, je oefent door te mediteren. Handelen door niet te handelen in overeenstemming met wat er is, is een goede oefening voor onze soort.

De grenzen ( afscheidingen) maken we zelf, inclusief de definitie van wat tot mijn "IK" hoort en wat niet. Het ademen van de wereld is verplaatsen en hergebruiken.
Als we accepteren dat de mens poreus en tijdelijk is, dat grenzen een fictie zijn, is er niets om vast te houden en niets om mee vast te houden.

Het leven is daarmee een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van innerlijke strijd opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.

Thuis komen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Nothing to cling to.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

How am I present in this world and how is the world present in me.
The past weeks we have meditated and share on how to deal with our surrounding and with our emotions and thoughts.

We read in the Satipatthana-sutra about how to practice, with open non-judgemental awareness and insight:
[ .. ] detached from craving and discontent.

Craving and rejection are strongly fueled by separation: Now and Later, There and Here, Us and Them. It is based on the borders that we create for ourselves, the images that we create.

What is the world? In Buddhist schools there is much attention to guarding our "Sense-doors". The clear and unbiased registration of what comes into our consciousness.

In her column in nrc-newspaper, the Writer-Philosopher Eva Meijer wrote in 2023:
The world flows through the porous humans. (in Dutch)
She refers to Philosopher Jane Bennet who wrote the book "Influx & Efflux".
Humans are Porous, the world flows in and out. Every encounter with the world changes us and changes the world. The separated self dissolves into a "Sea-self" that is constantly moving, flowing, breathing and changing.

Boundaries are created by us, including the definition of what belongs to the "Self" and what does not. The breathing of the world is re-locating and re-use.
When we accept that a human is porous and temporary, that boundaries are an illusion, there is nothing too cling to, and nothing to cling with.

Life becomes with that a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping of inner struggle opens your heart and gives space for connectedness.

Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend , full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Detached from craving and discontent ++ Vrij van hunkering en ongenoegen.

Detached from craving and discontent,

Vrij van hunkering en ongenoegen.  

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 4 augustus, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
De afgelopen weken hebben we gemediteerd en gedeeld over hoe om te gaan met onze omgeving en met onze emoties en gedachten.

In de satipatthana-sutra is er een advies hoe te oefenen, met open oordeelloze aandacht en inzicht:
[ ..] vrij van hunkering en ongenoegen ten aanzien van de wereld.

Deze zinsnede lijkt in eerste instantie verwarrend, voor je het weet is er een innerlijk gevecht en oordeel om verlangen en ongenoegen uit te bannen.
Begeleiding en uitleg van een leraar hielp mij om te zien dat het gaat om vrij te zij, niet gebonden of gevangen. Om de realiteit te zien en met inzicht en compassie de realiteit aan te gaan.
Het Engelse woord "detached" maakt ook veel duidelijk, je zou het kunnen vertalen als "losgemaakt, of onthecht". Daarmee heoft de hunkering of het ongenoegen niet weg, maar we zitten er niet aan vast.

De Satipathana leert ons ook om helder de realiteit waar te nemen en te onderzoeken wat en hoe de realiteit in ons aanwezig is. In ons lichaam, ons gevoel, hoe onze geest (mind) er mee omgaat, en waar onze geest zich op richt.

Stoppen van innerlijke strijd opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.

Thuis komen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

De indeling van de avond is:
19:15: voorbereiden van de ruimte
19.30: aankomen, thee en ontmoeting
20h00  Inleiding thema, geleide meditatie, loopmeditatie,
stille meditatie. 
ca 21h00.  dharma-sharing
ca 21h30  afsluiting en opruimen
Samen thee drinken en persoonlijk contact voor wie wil

Detached from craving and discontent.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

How am I present in this world and how is the world present in me.
The past weeks we have meditated and share on how to deal with our surrounding and with our emotions and thoughts.

The Satipatthana-sutra gives advice on how to practice, with open non-judgemental awareness and insight:
[ .. ] detached from craving and discontent.
I experience this instruction as liberating, the discontent and craving do not have to go away. No fighting or inner struggle to suppress or remove them.
The invitation is to be free of them, "not-caught" by them. 

The Satipatthana teaches also to have a clear awareness of reality. To see reality as it is, and how reality is present in us. In our body, our feelings, how our mind handles it, and on what our mind is directed.

Stopping of inner struggle opens your heart and gives space for connectedness.

Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.

I wish us a wonderful weekend , full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Ksanti , Patience of the heart , Geduld van het hart.

 

Ksanti, Patience of the heart, Geduld van het hart.  Bodhisattva Avalokiteshvara (GuanYin), fully aware, open and at peace with the world, ready to act with compassion and wisdom. Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer" Maandag 21 juli, 2025   (English below)   Dierbare Sangha, Sommige situaties snijden dwars door je ziel. Voelen als een steek in je hart. We noemen ze onverdragelijk. Een vriendin of vriend die ziek is, een dierbare die lijdt. Of als je kind iets overkomt. Onbegrijpelijke wreedheden of criminaliteit die om ons heen gebeuren. Hoe ga je daar mee om? Hoe kun je daar mee verder? De Dharma brengt ons een paar ingangen. Bij het moment van verlichting realiseerde de Boeddha iets wat de eerste edele waarheid genoemd wordt: Er is lijden. De wereld, de realiteit is dat er ziekte, ouderdom en dood is. In het westen zijn daar ook een paar spreekwoorden voor ontstaan. De Dharma leert ons ook dat een situatie ontstaat als de condities daarvoor aanwezig zijn, en dat het verandert als de condities niet meer voldoende zijn. Zoals een olielamp alleen brandt als er brandstof, een lont, zuurstof en een startvlammetje is.  Als een van de condities afwezig is zal de lamp niet branden. Een uitspraak  die vaak wordt aangehaald is : “Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien” – Franciscus van Assisi Een van de 6 paramita's (de zes wijsheden) is Ksanti, dit is te vertalen als geduld, maar ook verdraagzaamheid of vergeving.  Als je de omstandigheden of de condities niet kunt veranderen is geduld of verdraagzaamheid een wijze stap. Het verdragen van het onverdragelijke. We doen wat we kunnen als mens. Niet wegkijken, aanwezig zijn als we de condities kunnen veranderen. In stilte bij iemand zijn, compassie en solidariteit tonen is iets heel groots.  Ksanti is een stap naar innerlijke vrede. Stoppen van innerlijke strijd opent je hart en geeft ruimte voor verbinding. Thuis komen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is.  Maandagavond zullen we mediteren en delen . Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie. Warme groeten Hans

De bijeenkomst vindt Maandag avond plaats in de Schatkamer Mimosaplein 2  De indeling van de avond is: 19:15: voorbereiden van de ruimte 19.30: aankomen, thee en ontmoeting 20h00  Inleiding thema, geleide meditatie, loopmeditatie, stille meditatie.  ca 21h00.  dharma-sharing ca 21h30  afsluiting en opruimen Samen thee drinken en persoonlijk contact voor wie wil Wanneer we mediteren hebben we een gelegenheid om te oefenen, om te ervaren dat we meer zijn dan ons denken en voelen. Als we mediteren creëren we een veilige, open ruimte waarin je geest kan ontspannen en kan waarnemen. Je hebt alles in je om helder te kunnen zien, horen en denken. Je bent groter, wijzer en stabieler dan je denkt.

Ksanti. Patience of the heart.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
Some situations feel like they cut you through your soul. They feel like a stab in the heart. We call them unbearable.
A friend who is ill, a loved one that suffers. Or when something happens to your child. The incomprehensible cruelty and criminal behavior around us.
How to deal with that? How can we live with that?

The Dharma brings us a number of entrances.
In the moment of enlightenment, the Buddha realized something that became the first noble truth: There is suffering. The world, the reality is that there is sickness, old age and death. This cannot be avoided.
Also in the west numerous sayings on this are in use.

The Dharma teaches also us that a situation occurs when the conditions are sufficient. When conditions are no longer sufficient the situation changes.
Like the lamp, when there is oil, a wick, a starting flame and oxygen, the lamp will give light. If one of those conditions is not there the flame will not be there.
This helps us to become free when we cannot change the conditions. And help us to recognize the things we can do.
A saying  by Francis of Assisi is:
Grant me the serenity to accept the things I cannot change,
courage to change the things I can,
and wisdom to know the difference.

One of the six Paramita's (six wisdoms) is Ksanti, this can be translated as patience, but also as forbearance and also as forgiving.
When you cannot change the circumstances or the conditions, patience or forbearance is a wise step.
Bearing the unbearable.
We do what we can as human beings. Not looking away, present when we can change the conditions. Being with someone with compassion and solidarity is immeasurable.
Ksanti is a step towards inner peace. Stopping of inner struggle opens your heart and gives space for connectedness.

Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.

I wish us a wonderful weekend , full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans