Compassie en Inzicht ++ Compassion and Insight

 

Compassie en Inzicht,
Compassion and Insight,
Ontvangen van de vier edele waarheden,
Receiving the four noble truths. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 12 Januari, 2026   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Er is lijden,
er is ontstaan van lijden,
er is uitdoven van lijden en
er is een pad naar het uitdoven van lijden

Dit ervaar ik als een zeer hoopgevende geruststellende boodschap waarmee de Boeddha zijn leraarschap begon.
Lijden is een samenstelling, en het kan en zal weer uit elkaar vallen.
Erkennen van het lijden als een menselijke ervaring geeft de mogelijkheid om de mens te zien die lijdt. Als ik dat tot me laat doordringen is er vrijwel onmiddellijk ontroering en compassie. We zijn allemaal mensen, we delen dit leven, we zijn samen dit leven. Als je goed kijkt is er geen grens tussen jou en mij, tussen nu en straks en tussen toen en morgen. De toekomst bestaat nog niet, en het verleden is alleen aanwezig in wat we zelf meedragen. Al die grenzen en labels zijn constructies waaraan we, tegen beterweten in, aan vasthouden. Het misverstand van 'afgescheidenheid' en 'onveranderlijk' houdt ons gevangen in gemis, verdriet, boosheid en angst.
Dat is voor mij een bevrijdend inzicht. Het geeft me een tweede ingang naar compassie. "Goh ..., ik lijd omdat ik op de verkeerde plek zoek".

Je bent niet je emotie, je ervaart een emotie.
De emotie komt, blijft even en dooft weer uit.
Jijzelf bent getuige van dit proces, als je diep kijkt kun je zien dat alleen jijzelf de pijn vasthoudt. Het lijden komt als een herhaling.
Een mooie oefening om bij de realiteit van het moment te blijven vind ik de metafoor van de spiegel. 
In de spiegel kun je alles zien, maar de spiegel zelf houdt niets vast, de spiegel is onveranderd.

Hier komt een ander diep inzicht van pas dat me regelmatig geholpen heeft:
Cuong Lu zei ooit aan het begin van een lezing:
"Jij bent een prachtige manifestatie van het leven"
Een tijdje daarna zat ik in een ochtend meditatie en ik had veel verdriet over alle bagger die over me was uitgestort en waar ik in mijn perceptie doorheen moest ploegen. Op dat moment herinnerde ik die uitspraak en realiseerde me dat bagger op een diamant zit, maar niet erin. Bagger spoelt makkelijk weg en de diamant is even puur en schittert even mooi als altijd.

We kunnen lijden omdat we een beeld, een verlangen na streven, of iets uit het verleden oprakelen. Dit is lijden als een herhaling. Een andere weg is dat we lijden ervaren als realiteit, een mens die lijdt. Dat is de mens zien in de huidige omstandigheden. Dat is geen herhaling van concepten.
Pijn, ziekte, gebrek, ouderdom en dood zijn onvermijdelijk, het zijn onlosmakelijke delen van het leven. We lijden omdat we het niet begrijpen en er tegen vechten.
Lijden als een realiteit is geen herhaling, het brengt inzicht.

Het erkennen en herkennen van lijden geeft verlichting en brengt compassie. Zo zeer zelfs dat de Boeddha het erkennen van lijden de eerste edele waarheid heeft genoemd.
Edel is hier bedoeld als kostbaar, rijk, omdat het een weg brengt naar inzicht en compassie.
De vierde edele waarheid geeft een pad naar uitdoven van lijden(Dukkha Niroda): De eerste stap in dat achtvoudige pad is Juist inzicht (Samyak Drishti)
Met Juist (Samyak) wordt hier bedoeld: compleet, kloppend.

De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Met compassie en helder inzicht.

Er is lijden in de wereld, er is lijden in jou. Zien, herkennen en erkennen van lijden betekent dat je kunt zeggen:
Liefste, ik zie je lijden, ik ben er voor je.
Ik zie, je bent prachtig ! 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Compassion and Insight, Receiving the four noble truths. Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.   Dear Sangha, There is suffering, there is the rising of suffering there is extinction of suffering there is a path to the extinction of suffering. I experience this as a very reassuring and comforting statement from the Buddha, from the time he started his life as a teacher. Suffering is an aggregate, a collection, a construct and it can and will fall apart. Acknowledging suffering as a human experience gives us the opportunity to see the human that suffers. When I let that sink in, there is almost immediately compassion. We are all human, we share this life and we are together in this life. When you look closely you see that there is no boundary between you and me, between now and then and between back then and tomorrow. The future does not exist yet, and the past is only present in the things we carry with us. All those boundaries and labels are constructs to which we cling to, against all common sense. The misunderstanding of "Separateness" and "un-changable" keeps us prisoner in want, sorrow, anger and fear. This is for me a liberating insight. It gives me a second entrance to compassion: "Gee..., I suffer because I am looking in the wrong place" You are not your emotion, you experience your emotion. Your emotion comes, stays a while, and dissolves again. You are witness of this proces, when you look deeply it is you that holds on to the pain. The suffering comes as a repetition. A beautiful exercise to stay in the reality of the moment, is the metaphor of the mirror: In the mirror you can see everything, but the mirror itself does not hold on to anything, the mirror stays unchanged. Here I received help from another deep insight: Cuong Lu said once at the start of a Dharma talk: "You are a beautiful manifestation of life" Some time after that, I sat in morning-meditation and there was a lot of sadness about all the dirt and mud that was dumped on me, and sadness about my perception that I had to plough through that. In that instant I remembered these words of Cuong Lu. I realized that dirt and mud can sit ON a diamant, but never IN a diamond. The mud can be washed off easily, and the diamond is still as pure and radiant as before. We can suffer because we have a longing for an image, or a desire, or bring back something from the past. That is suffering of a repetition.  The other way is that we can experience suffering as a reality, a human that suffers. To see a person in the current circumstances. That is not a repetition of concepts. Pain, sickness, loss, old age and death are unavoidable; they are inseparable parts of life. Suffering as a reality is not a repetition, it brings insight. To see and acknowledge suffering and recognize it, gives relief and brings compassion. This is why the Buddha called the acknowledgement of suffering the first noble truth.  Noble here is meant as: precious, rich, because it brings a path to insight and compassion. The fourth noble truth gives the path leading to the dissolving (extinguishing) of suffering (Dukkha Niroda): The first step of this eightfold path is Right View ( Samyak Drishti). Right (Samyak) here means complete, correct. The invitation is to be present from your true home, from your source. With compassion, with clear insight. There is suffering in the world, there is suffering in you. Seeing, recognizing and acknowledging of suffering means that you can say: Darling, I see your suffering, I am here for you. I see you , you are beautiful ! This Monday evening  we will meditate and share together. I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion. Warm regards Hans

Dukkha Satya

 

Dukkha Satya,
Suffering is a noble truth,
Lijden is een edele waarheid. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 5 Januari, 2026   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Er is lijden !
Dat is een uitspraak waarmee de Boeddha zijn leraarschap begon.
Pijn, ziekte, gebrek, ouderdom en dood zijn onvermijdelijk, het zijn onlosmakelijke delen van het leven. 
We lijden omdat we het niet begrijpen en er tegen vechten.

Thay Cuong Lu zegt daarover:
Lijden is niet een probleem.

We maken er een probleem van door het weg te duwen en voortdurend geluk na jagen. De normen die we ons opleggen en het voortdurend streven naar geluk geeft ons een focus op een tekort. Een oordeel.
Lijden en geluk zijn constructies, een gevolg van een oordeel, een voorkeur.

We kunnen lijden omdat we een beeld, een verlangen na streven, of iets uit het verleden oprakelen. Dit is lijden als een herhaling. Of we kunnen lijden ervaren als realiteit, een mens die lijdt.
Lijden als een realiteit is geen herhaling, het brengt inzicht.

Het erkennen en herkennen van lijden geeft verlichting en brengt compassie. Zo zeer zelfs dat de Boeddha het erkennen van lijden de eerste edele waarheid heeft genoemd.
Edel is hier bedoeld als kostbaar, rijk, omdat het een weg brengt naar inzicht en compassie.

Zo benoemde hij ook een tweede edele waarheid: Er is een wortel aan lijden: Onwetendheid.
En een derde edele waarheid: Er is uitdoving van lijden. Je kunt vrij worden van lijden. (Dukkha niroda)

Ons dagelijks leven, de dingen om ons heen zijn er. Ze vragen je aandacht, ze voeren je mee. Het is onze mind die er betekenis en belang aan geeft.
De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Kun je vrede hebben met wat zich aandient en stevig geworteld zijn in je thuis.
De realiteit zien zonder beelden of verwachtingen.

Er is lijden in de wereld, er is lijden in jou. Zien, herkennen en erkennen van lijden betekent dat je kunt zeggen:
Liefste, ik zie je lijden, ik ben er voor je.

Aan het begin van dit nieuwe jaar hebben we goede wensen voor elkaar elkaar, met de warme inclusiviteit van de Metta meditatie. 
Vrede, gezondheid en verbinding voor alles wat leeft en niet leeft.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Suffering is a noble truth.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
There is suffering !
This is a statement from the Buddha when he started his life as a teacher.
Pain, sickness, loss, old age and death are unavoidable; they are inseparable parts of life.
We suffer because we do not understand and fight against it.

Thay Cuong Lu says about this:
Suffering is not a problem.

We make it a problem by pushing it away and constantly strife for happiness. The norms we put on ourselves and the eternal strife gives us a focus on the "want", the falling short. It brings judgement.
Suffering and happiness are a construct, a consequence of a judgement, a preference.

We can suffer because we have a longing for an image, or a desire, or bring back something from the past. That is suffering of a repetition.
Or we can experience suffering as a reality, a human that suffers.
Suffering as a reality is not a repetition, it brings insight.

To see and acknowledge suffering and recognize it, gives relief and brings compassion. This is why the Buddha called the acknowledgement of suffering the first noble truth. 
Noble here is meant as: precious, rich, because it brings a path to insight and compassion.

He also mentioned a second noble truth : Suffering has a root, Ignorance.
And a third noble truth: There is extinction of suffering. You can become free of suffering. (Dukkha niroda)

Our daily lives, the things around us, are there. They ask your attention, they lead you away. Our mind gives meaning, importance to it.
The invitation is to be present from your true home, from your source.
Can you be in peace with what comes to you and be firmly rooted in your home.
Seeing reality without images or expectations.

There is suffering in the world, there is suffering in you. Seeing, recognizing and acknowledging of suffering means that you can say:
Darling, I see your suffering, I am here for you.

At the start of this new year we wish each other well, in line with the warm inclusivity of the Metta meditation.

Peace, health and connectedness for all living an non-living.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Delen van geluk en dankbaarheid ++ Sharing happiness and gratitude

 

Delen van geluk en dankbaarheid
Sharing happiness and gratitude. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 29 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Je bent verbonden, bent een Boeddha.
Soms vergeten we dat en gelukkig is de weg terug altijd aanwezig en open.
Door te stoppen en de verbinding toe te laten kun je leven vanuit deze rijkdom.
Dit is de wereld die we elkaar kunnen bieden.
Dit is de verbinding waarin we kunnen leunen en waarop we kunnen vertrouwen.

Er is maar een paar keer ademen nodig om je thuis aan te raken, om je beslommeringen los te laten. Thuis, is er altijd. De Boeddha, je Boeddha natuur is er altijd.
We hoeven nergens naar toe om thuis te komen, om je wortel aan te raken.

Deze maandag zullen we na een korte meditatie met elkaar delen wat ons blij en dankbaar maakt.
Iedereen wordt uitgenodigd om iets mee te brengen dat uitdrukking geeft aan dat geluk en die dankbaarheid.
Dat kan een lied zijn, een gedicht, een ervaring, een anecdote, een stukje tekst, een foto of muziek. Ook kan het iets lekkers te eten zijn, het belangrijkste is dat het een uiting is van jouw geluk en dankbaarheid.

Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Sharing happiness and gratitude.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
You are connected, You are a Buddha.
Sometimes we forget and luckily the path back is always there and open.
By stopping and allowing the connectedness to be you can live in this richness.
This is the world that we can offer each other.
This is the connectedness in which we can lean and on which we can rely.

It only takes a few breaths to touch your true home, to let go of all your thoughts and afflictions. Home is always there. The Buddha, your Buddha nature is always there.
We do not have to go anywhere to arrive home, to touch your root. 

This Monday evening  we will have a short meditation and use the rest of the evening to share together our happiness and our gratitude.
Everyone is invited to bring something that represents that happiness. That can be a song, a poem, an experience, an anecdote, an short text or a quote, a photo or music. It can also be something nice to eat. The most important thing is that it is an expression of your happiness and gratitude.

I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Zelf en Niet-zelf ++ Self and Non-self.

 

Zelf en Niet-zelf.
Self and Non-self. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 22 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

“Zijn is inter-zijn. We kunnen niet alleen of volledig op onszelf zijn.” — Thich Nhat Hanh

We dragen de hele dag een ‘ik’ met ons mee. Of beter: een reeks ik-gevoelens die komen en gaan, soms subtiel, soms luid. Op het ene moment zijn we competent en ruim, op het volgende moment vernauwt alles zich rondom één gedachte: “Wat vinden ze van mij?” of “Dit mag niet gebeuren.” Alsof er iets op het spel staat dat voortdurend beschermd moet worden.

Het zelf kan ons voorschrijven wat we wel en niet mogen of kunnen doen. Ervaringen uit het verleden vormen een solide verwachting over wat mogelijk is: als we tot nog toe geen bevredigende romantische relatie hebben kunnen vasthouden, gaan we geloven dat we geen goede partner zijn en nooit zullen zijn. En aan de andere kant: als we worden geprezen om onze prestaties gaan we geloven dat we respect verdienen overal waar we gaan.

De Boeddha nodigt ons uit om het wel of niet bestaan van een 'Zelf' niet te laten ontsporen in filosofie, maar terug te keren naar directe ervaring (Zie SN 44:10). De vraag is niet: "Bestaat er een 'Zelf'?", maar de vraag is: "Op welke momenten is er meer lijden aanwezig? En op welke momenten minder?" Het gaat niet meer om het uitroeien van het 'Zelf', maar om het begrijpen ervan.

“As the self-sense gets less through less clinging, the sense of separateness from other also begins to quiet, to become lighter in the consciousness. And with that comes love.” — Rob Burbea

Wanneer we leren herkennen hoe identiteit zich opbouwt uit indrukken, herinneringen, verwachtingen en vergelijking, ontstaat er een andere mogelijkheid: het ‘ik’ functioneert nog steeds in de wereld — we kunnen spreken, zorgen, beloven, verantwoordelijkheid dragen — maar we hoeven het niet meer zó letterlijk te geloven. Zelfbeelden worden dan meer een kaart dan een kooi: iets dat kan helpen oriënteren, zonder dat het bepaalt wat wel en niet mogelijk is voor ons.

Komende dharma-avond wil ik met jullie onderzoeken hoe het zelfbeeld op natuurlijke wijze verandert en vloeit. En hoe bewustzijn dáárvan ons richting vrijheid kan leiden. Vrijheid betekent dan: kunnen spelen, oefenen en kiezen welk perspectief op dit moment heilzaam is. Is het op dit moment, in deze situatie, heilzaam om uit te gaan van een 'ik in de wereld', of op te lossen in het mysterie van het bestaan?

Heb een weekend vol wonderen
Dylan

Link: Sabbasava Sutta (MN2) - https://www.dhammatalks.org/suttas/MN/MN2.html Link: Ānanda Sutta (SN 44:10) - https://www.dhammatalks.org/suttas/SN/SN44_10.html "Then the wanderer Vacchagotta went to the Blessed One and, on arrival, exchanged courteous greetings with him. After an exchange of friendly greetings & courtesies, he sat to one side. As he was sitting there he asked the Blessed One: “Now then, Master Gotama, is there a self?” When this was said, the Blessed One was silent. “Then is there no self?” A second time, the Blessed One was silent. Then Vacchagotta the wanderer got up from his seat and left. Then, not long after Vacchagotta the wanderer had left, Ven. Ānanda said to the Blessed One, “Why, lord, did the Blessed One not answer when asked a question by Vacchagotta the wanderer?” “Ānanda, if I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is a self—were to answer that there is a self, that would be conforming with those contemplatives & brahmans who are exponents of eternalism [the view that there is an eternal, unchanging soul]. If I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is no self—were to answer that there is no self, that would be conforming with those contemplatives & brahmans who are exponents of annihilationism [the view that death is the annihilation of consciousness]. If I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is a self—were to answer that there is a self, would that be in keeping with the arising of knowledge that all phenomena are not-self?” “No, lord.” “And if I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is no self—were to answer that there is no self, the bewildered Vacchagotta would become even more bewildered: ‘Does the self I used to have now not exist?’” - Ānanda Sutta (SN 44:10)

Self and Non-self.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

We carry an “I” with us all day long. Or rather, a series of “I”-senses that come and go, sometimes subtly, sometimes loudly. One moment we are competent and expansive, the next everything narrows around a single thought: “What do they think of me?” or “This shouldn’t happen.” As if something is at stake that must be protected at all costs.

The 'self' can dictate what we may or may not do. Past experiences form a solid expectation of what is possible: if we haven’t been able to maintain a satisfying romantic relationship thus far, we come to believe that we are never will be a good partner. And conversely, if we are praised for our achievements, we come to believe that we deserve respect everywhere we go.

The Buddha invites us not to derail the question of the (non-)existence of a “Self” into philosophy, but to return to direct experience (See SN 44:10 and MN2). The question isn't, "Does a 'Self' exist?" but rather, "When is there more suffering? And when is there less?" It's not about eradicating the 'Self,' but about understanding it.

"Then, Bāhiya, you should train yourself thus: In reference to the seen, there will be only the seen. In reference to the heard, only the heard. In reference to the sensed, only the sensed. In reference to the cognized, only the cognized. That is how you should train yourself." - Bāhiya Sutta (Ud 1:10)

When we learn to recognize how identity is built from impressions, memories, expectations, and comparison, another possibility arises: the 'I' still functions in the world—we can speak, care, promise, take responsibility—but we no longer have to take it so literally. Self-images then become more like a map than a cage: something that can help us orient ourselves, without determining what is and isn't possible for us.

This dharma evening, I'd like to explore with you how self-image naturally ebbs and flows. And how awareness of this fact can lead us toward freedom. Freedom, then, means being able to play, practice and choose which perspective is beneficial at this moment. Is it beneficial, at this moment, in this situation, to assume an "I in the world," or to dissolve into the mystery of existence?

Have a weekend full of wonder,
Dylan

Thuis dooft niet uit ++ Home does not extinguish

 

Thuis dooft niet uit,
Home does not extinguish. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 15 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Thuis, De bron, De leegte is er altijd.
Het is onze aandacht, ons bewustzijn dat ons wegdrijft naar onze projecten onze zorgen onze angst of verlangen. Het bedekt je thuis.

Alles wat we bedenken (creëren, samenstellen) valt weer uit elkaar. Ook de "IK" wordt door ons bewustzijn samengesteld.
De stilte, je thuis is geen samenstelling. In je ware thuis is er geen afscheiding, geen onderscheid; In je thuis, je bron, lost de "IK" op en is er verbinding.

Er is maar een paar keer ademen nodig om je thuis aan te raken, om je beslommeringen los te laten. Thuis, is er altijd. De Boeddha, je Boeddha natuur is er altijd.
We hoeven nergens naar toe om thuis te komen, om je wortel aan te raken.

Ons dagelijks leven, de dingen om ons heen zijn er. Ze vragen je aandacht, ze voeren je mee. Het is onze mind die er betekenis en belang aan geeft.
De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Kun je vrede hebben met wat zich aandient en stevig geworteld zijn in je thuis.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Thich Nhat Hanh talking about Home:
https://youtu.be/MNQhj82jDRQ?si=-9kKunKtWCj27rWZ

My proposal for a new verse to the song: I have arrived I am home

Returned at home, Rejoined the source.

In the here and in the now,

Fully solid,

Fully free,

Fully empty,

Free from time.

Here's the ultimate to dwell.

Home does not fade, does not extinguish.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
Our true Home, our source, emptiness is always there.
It is our awareness, our attention that drifts away to our projects, our worries, our fears our desires.
It covers your home.

Everything we think (create, assemble), disintegrates after a while. Also the "separate-self" is created by our consciousness.
The silence, your home is not an assembly. At your true home, there is no separateness, no discrimination; At your home, your source, the "separate-self" dissolves and there is connectedness.

It only takes a few breaths to touch your true home, to let go of all your thoughts and afflictions. Home is always there. The Buddha, your Buddha nature is always there.
We do not have to go anywhere to arrive home, to touch your root. 

Our daily lives, the things around us, are there. They ask your attention, they lead you away. Our mind gives meaning, importance to it.
The invitation is to be present from your true home, from your root.
Can you be in peace with what comes to you and be firmly rooted in your home.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Helende voeding ++ Healing Nourishment.

Helende voeding,

Healing Nourishment.  

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 24 November, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,


In mijn studietijd stond ik regelmatig achter de bar, vaak tot laat in de nacht.
Ook sloot ik dan als laatste het gebouw af.
Eigenlijk best een verantwoordelijkheid om helder te blijven zodat iedereen veilig was.
Daarom kregen we cursus van de brandweer om het monumentale pand en de bezoekers te kunnen beschermen.
Twee dingen uit die instructie zijn me altijd bijgebleven. De eerste is de manier, de indringendheid waarmee de brandweerman ons aansprak. Hij sprak uit betrokkenheid, oprechte zorgzaamheid, niet vermanend of belerend, niet cynisch. Hij sprak uit oprechte liefde voor het leven, hij had de verwoestende werking van vuur gezien. En hij zag de bruisende zorgeloosheid van de jeugd. Nu herken ik: hij sprak uit inzicht en compassie.
Het tweede wat me bij bleef is de eenvoud en directheid van de les. Een brand heeft 3 elementen nodig om te starten en te blijven. Brandstof, zuurstof en hitte (energie, een ontsteking).
Neem 1 van deze weg en de brand stopt, of start niet.

Vorige week bespraken we dat onze wil een sterke voeding (brandstof) is voor ons gedrag.
Dit geldt zowel voor helend gedrag als voor destructief gedrag.
De ontwapenende liefde en vertrouwen van bv Martin Luther King en Thich Nhat Hanh werken 'aanstekelijk'.
Daarnaast de onverdraagzaamheid en het geweld dat we zien op de West Bank, in Sudan, en tav de Rohingyas, de Oeigoeren. Of dichter bij huis de polarisatie in de politiek en de samenleving. Wat is de brandstof, wat is de energie, wat is de conditie die dit in gang zet en in stand houdt.

Er zijn veel metaforen in verschillende culturen die hier naar verwijzen.
In het boeddhisme: Een olielamp
In het westen: Het gras is groener waar je het water geeft
De Native Americans: In ons zijn twee wolven, een boze en een zorgzame, welke wint hangt af van welke je voeding geeft.

Als we naar ons lichaam en onze geest (mind) kijken zien we dat die samengesteld zijn. (ze zijn leeg van een afgescheiden bestaan) Alles wat we tot ons nemen vormt ons lichaam en onze geest. Alles dat we tot ons nemen is de voeding van ons lichaam en onze geest. Dit is het proces van wording (in het Engels: becoming). Je wordt de persoon die je voedt, door de betekenis die je aan de voeding geeft. Zo werkt het ook voor je omgeving en de mensen die je ontmoet.
Door de aard te zien van de voeding die je ontvangt, door te zien dat die 'leeg' is van betekenis, kun je vrij blijven van potentieel giftige werking. Als je de ander voeding geeft kun je zorgvuldig zijn, zodat er geen misverstand kan zijn.

De beoefening die ons door het Boeddhisme wordt aangereikt is:
Kun je met compassie en inzicht aanwezig zijn; voor jezelf, voor je naasten, voor wie je ontmoet; voor de natuur.

In de Mind Only school wordt voor het eten stil gestaan bij vijf beschouwingen:
Ik zie dit voedsel en weet waar het vandaan komt.
Ik ben me bewust dat er veel mensen in de wereld niet voldoende gezond voedsel hebben.
Ik eet dit voedsel om mijn lichaam gezonde voeding te geven.
Ik weet dat ook mijn geest gezonde voeding nodig heeft.
Ik zet dit voedsel om in inzicht en compassie.

Een interessante oefening is om deze vijf overwegingen te lezen voor we de TV aanzetten, de social media openen of de krant openslaan.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Cuong Lu beschrijft in 'Happiness is overrated' hoe concepten ons beeld van de realiteit vervormd, en onze 'Raw-mind" conditioneerd.

Further reading: search for "Conditioned co-arising" and the "twelve Links"

Healing Nourishment. Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.   Dear Sangha, When I was a student, I regularly was a bartender. Often till very late at night. As the last one leaving, I had to close of the building. Looking at that, it was quite a responsibility to stay sober and clear and to see to it that everybody was safe. That is why we received a training from the fire department to be able to protect the monumental building and the visitors. Two things of the training always stayed with me. The first is the way, the intensity, with which that fireman talked to us. He talked from engagement, from true concern and care. Not patronizing, not angry or cynical. He spoke from true love for life, he had seen the devastating effect of fire. And he saw the vibrant carelessness of youth. Now I recognize it as: He spoke from insight and compassion. The second thing that stayed with me is the very simple and effective lesson: Fire needs 3 things to start or to stay: Fuel, oxygen, heat. Remove any one of those three and the the fire will extinguish, or will not start. Last week we discussed that our will (intention) is a strong nourishment (fuel) for our behavior.  This holds equally for healing behavior as for destructive behavior. The disarming love and trust of Martin Luther King and Thich Nhat Hanh work as 'incendiary'. Next to this we see the intolerance an violence on the West Bank, in Sudan, towards the Rohingya, the Uyghur. Or closer to home: the polarization in our society and in politics. What is the fuel, what is the energy, what are the conditions that starts this and keeps it going. There are many metaphors in various cultures that refer to this: In Buddhism: An Oil-lamp. In the west: The gras is greener where you water it. The native Americans: In us are two wolves, and angry and a caring one. The one you feed is the one that wins. When we look at our body and mind we see that it is an assembly. (it is empty of a separate existence) Everything we collect, forms our body and mind. Everything we take-in is nourishment for our body and mind. This proces is called: becoming. You become the person that you nourish, by the meaning that you give to the nourishment. This is also the case for the people you meet and your environment. Being aware of the true nature of the food we receive, by seeing that it is empty of meaning, we can stay free of a potential toxic effect. When you give nourishment to others you can take care that there can be no misunderstandings about your intentions. The practice that is offered to us by Buddhist insights is: Can you be present with insight and compassion; for yourself, for those close to you, for those you meet, for nature. In the Mind Only school, five contemplations are taken in mind before eating: I see this food and I know where it comes from. I am aware that many people in this world do not have enough healthy food. I eat this food to give my body healthy nourishment. I know that also my mind needs healthy nourishment. I transform this food in insight and compassion. An interesting experiment is to read those contemplations before we turn on the TV, open social media or read the newspaper. This Monday evening  we will meditate and share together. I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion. Warm regards Hans Cuong Lu describes in 'Happiness is overrated' how concepts distort our view of the world and how our 'raw-mind' gets conditioned. Further reading: search for "Conditioned co-arising" and the "twelve Links"

Lichaam en geest voeden ++ Nourishing body and mind

 Lichaam en geest voeden,

Nourishing body and mind. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 17 November, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

"De vis ziet wel het aas, maar denkt niet aan de haak die in het aas zit."

Dit beeld helpt ons, zodat we al onze zintuigen (oog, oor, neus, tong, huid en mind) "bij de les houden".
De uitnodiging is om de realiteit te zien, verder te kijken dan het directe korte termijn effect. Om de eerste indruk van Prettig, Onprettig, Neutraal verder te onderzoeken.

De afgelopen weken bestudeerden we de "Leegheid" van waarnemingen, van alles dat we tot ons nemen. Een kleur is alleen maar een kleur, en een vorm is alleen maar een vorm. Er is geen inherente betekenis. Het is leeg van betekenis.

Als we naar ons lichaam en onze geest (mind) kijken zien we dat die samengesteld zijn. (ze zijn leeg van een afgescheiden bestaan) Alles wat we tot ons nemen vormt ons lichaam en onze geest. Alles dat we tot ons nemen is de voeding van ons lichaam en onze geest.

Bewust omgaan met de voeding van lichaam en geest helpt je om lichaam en geest gezond en sterk te maken. Als dat niet vanzelf gaat, kunnen we onszelf helpen door onze zintuigpikkels (voeding) te begrenzen. We kunnen bijvoorbeeld kiezen om even te wachten. Of we kunnen kiezen om iets te buiten ons te houden, omdat we weten welk negatief effect de verleiding kan hebben.
Zo kun je bijvoorbeeld kiezen om geen verdovende of hallucinerende middelen te gebruiken; Om je niet aan bepaalde gesprekken en omgevingen bloot te stellen. De uitnodiging is om te kijken of iets je voedt of heelt en of het de ander voedt en heelt.

De boeddha heeft hiervoor een aantal adviezen (Precepts) gegeven. 
De vijfde "Sila" (begrenzing, aandachts oefening) betreft:
Helende voeding (voor lichaam en geest).
Zijn we ons bewust van de voeding die we ons lichaam en geest geven.

Er worden 4 soorten voedsel onderscheiden:
*Eetbaar voedsel
*Informatie (uit bv gesprekken, boeken, films, of andere media)
*Onze leefomgeving
*Onze wil

De vraag die de beschouwing van ons voedsel oproept is waarin zijn we vrij en waarin zijn we onvrij. Worden we gestuurd door pijn, angst, lust, of laten we ons leiden door liefde, zorgzaamheid, inzicht en verbinding. Kiezen we om ongezond voedsel met rust te laten, en kiezen we voor helende voeding. Voor onszelf en voor de mensen om ons heen.

In de Mind Only school wordt voor het eten stil gestaan bij vijf beschouwingen:
Ik zie dit voedsel en weet waar het vandaan komt.
Ik ben me bewust dat er veel mensen in de wereld niet voldoende gezond voedsel hebben.
Ik eet dit voedsel om mijn lichaam gezonde voeding te geven.
Ik weet dat ook mijn geest gezonde voeding nodig heeft.
Ik zet dit voedsel om in inzicht en compassie.

Een interessante oefening is om deze vijf overwegingen te lezen voor we de TV aanzetten, de social media openen of de krant openslaan.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Cuong Lu beschrijft in 'Happiness is overrated' hoe concepten ons beeld van de realiteit vervormd, en onze 'Raw-mind" conditioneerd.
Er zijn veel formuleringen en uitdiepingen van de vijf adviezen (zie bv 5MT), door ze voortdurend te bestuderen en aan te passen aan de actualiteit, blijft het levend en herkenbaar.

We hebben een uitnodiging ontvangen voor een Boeddhistisch festival op 29 November in Naarden.
Zie voor details deze link .
NB neem contact met Hans op als je wel interesse hebt maar onvoldoende financiële middelen om er heen te gaan

Nourishing body and mind.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

"The fish sees the bait and is un-aware of the hook"

This metaphor helps us to keep our senses in "the safe zone" (eye, ear, nose, tongue, skin, mind) The invitation is to see reality, to look further than the immediate shortterm effect. To investigate the first impression of pleasant, unpleasant, neutral.

The past few weeks we studied "Emptiness" of perceptions.
A color is just a color, a shape is just a shape, they have no meaning in themselves, they are empty of meaning.
When we look at our body and mind we see that it is an assembly. (it is empty of a separate existence) Everything we collect, forms our body and mind. Everything we take-in is nourishment for our body and mind.

Being aware of what we consume and being aware of the nourishment of our body and mind helps us to become healthy and strong. When this does not come easy, we can help ourselves by guarding (or restraining) our sense-inputs. For instance we can choose to wait a while. Or we can choose to keep something outside our system, because we know what negative effect it has on us.
For instance you can choose to avoid intoxicants or hallucinating substances. 
Another example is media content with violence and gossip. Or conversations with unconfirmed allegations or polarization.
The invitation is to investigate if something is nourishing and healing and if it is nourishing and healing for the other.

The Buddha has given five instructions (sila, precepts) as advise:
The fifth "Sila" is about Healing nourishment (for body and mind)
Are we aware of how we nourish our body and mind?
4 kinds of nourishments are identified:
*Edible food
*Information (from fi conversations, books, films, or other media)
*Our living environment
*Our will (as in determination, drive)

The question that reflecting our nourishment raises, is to investigate where we are free and where we are unfree. Are we being controlled by pain, fear, lust, or are we guided by love, caring, insight and connectedness. Do we choose to leave unhealthy food alone and do we choose for healthy, healing nourishment. for ourselves and for those around us.

In the Mind Only school, five contemplations are taken in mind before eating:
I see this food and I know where it comes from.
I am aware that many people in this world do not have enough healthy food.
I eat this food to give my body healthy nourishment.
I know that also my mind needs healthy nourishment.
I transform this food in insight and compassion.

An interesting experiment is to read those contemplations before we turn on the TV, open social media or read the newspaper.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Cuong Lu describes in 'Happiness is overrated' how concepts distort our view of the world and how our 'raw-mind' gets conditioned.

There are many formulations and applications of these instructions (see for instance 5MT), by continuous study and rephrasing to the current context, it becomes a living practice and it stays easy to connect to.