Thuis in de storm. ++ At home in the storm.

 

Thuis in de storm.
At home in the storm.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 14 september, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,
Deze zomer heb ik veel tijd alleen en in stilte doorgebracht.
In een retraite in Frankrijk, en zwervend met mijn tentje en zwervend met een zeilboot.
De stilte en de afwezigheid van zintuigprikkels was lauterend.
Het koste me meerdere dagen om afstand te nemen en mijn draai te vinden.
Er was toch steeds weer een berichtje of een nieuwsgierigheid of een herinnering dat een afspraak nog niet gemaakt was.
Ook het wereldnieuws zorgde regelmatig voor boosheid en verdriet.
Ik schrok ervan hoeveel ik nog bezig was met de wereld en dat de vreedzame omgeving me ontging. Daarna heb ik me op email-dieet gezet, per dag 1 uur.
Na een paar dagen ging het vanzelf. Ik had gemerkt dat veel zaken gewoon wel konden wachten.
De grootste stap was geen nieuws kijken of lezen, en later alleen met mate, alleen om globaal te weten wat er speelt.

Soms woedt er een storm, een storm buiten ons.
Soms woedt er een storm in ons.

Hoe kun je de relatie aangaan met de buitenwereld zonder jezelf te verliezen en speelbal te worden?
Hoe kun je de emoties en gedachten in jezelf waarnemen en niet overspoeld worden.
Hoe kan ik in contact blijven zonder me emotioneel af te sluiten voor de pijn.

De oefening die de Dharma ons aanreikt is teruggaan naar je adem, thuis komen en je lichaam weer voelen, de verbinding met je wortels, met het leven herkennen en ervaren dat je gedragen wordt.
In zijn laatste woorden voor zijn dood, zei de Boeddha dat je aandacht als een eiland voor jezelf is. Een plek waar je veilig bent in de woelige zee van emoties. Een plek die niemand je kan afnemen. En die altijd bij je is.
Je aandacht is als een lamp die laat zien waar je bent en waarmee je kunt kijken waar je je voet neer kunt zetten voor een volgende stap.
Je aandacht laat zien dat je, door de Dharma, als een boom stevig geworteld bent, in al je voorouders, in al je leraren en in je omgeving. De storm kan aan de takken trekken, maar de stam is stabiel door de wortels in voedzame grond. Je bent niet afgescheiden, je wordt gedragen.

De les die ik deze zomer heb geleerd is dat het me lukte om terug te schakelen door meditatie en de verbinding toe te laten. Om weer helder te worden en de wereld weer in perspectief te zien. Om de wereld gedoseerd weer toe te laten vanuit compassie en het vertrouwen van verbinding.

Maandag avond zullen we samen mediteren en delen.
Ik wens je een vredig weekend, vol ontdekking en verbinding.
Harte groeten,
Hans

At home in the storm.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
This summer I have spent a lot of time alone and in silence.
In a retreat in France, roaming with my small tent and on a sailboat.
The silence and the absence of sensory stimuli was nourishing and healing.
It took me however multiple days to take a distance and be at ease. There was every time a new message, or a curiosity, or a memory of an appointment to be made.
Also the world-news caused regularly anger and sorrow.
It startled me when I saw how much the world still occupied me. After that realisation, I have set myself on an e-mail diet, one hour a day.
After a few days it became easy. I noticed that many issues could wait. The biggest step was no news, and later-on only just enough to know what was going on.

Sometimes there is a storm, a storm outside us.
Sometimes there is a storm inside us.

How can you keep the relationship with the outside world without loosing yourself.
How can you observe the emotions and thoughts in yourself and not being overflown.
How can I say connected without closing off emotionally.

The practice that is offered to us by the Dharma is to go back to our breathing, coming home and feel your body again. Recognizing the connectedness with your roots, with life and experiencing that you are carried.
In the last words before his death, the Buddha said that your awareness, your mindfulness is like an Island onto yourself. A place where you are safe in the turbulent sea of emotions. A place that cannot be taken away from you and that is always there.
Your mindfulness is like a lamp, that shows you where you are and where you can place your foot for the next step.
Your mindfulness shows you that, with the Dharma, you are firmly rooted like a tree, by all your ancestors, all your teachers, and your environment. The storm can pull at the branches, but the stem is firm and stable by the roots in nourishing ground. You are not separated, you are carried.

The lesson I learned this summer is that through meditation and allowing the connectedness, I could slow down and reconnect. Get a clear mind again and gained a new perspective. And allow the world in again in a dosed way, starting from compassion and the confidence of connectedness.

Monday evening we will meditate and share together.
I wish you a peaceful weekend, full of discovery and connectedness,
Heartfelt regards,
Hans

Samatha, Stop en Adem ++ Stop and Breathe

 

Samatha.

Stoppen en ademen

Stop and breathe.

 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"

Maandag 27 July, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Vaak hoor ik de vraag: "Wat brengt ons meditatie?"

Een eerlijkere vraag is: "Wat haalt meditatie weg?"

Bij de eerste vraag is je eerste impuls: 'Ik moet iets doen' of 'Ik moet iets bereiken'.

Het geeft al snel het gevoel dat het 'gelukt' of  'mislukt' is.

Terwijl meditatie gaat over terugkeren en over loslaten. 

Over terugkeren bij, het toelaten van de natuurlijke staat.

Het laten terugkeren van stilte en helderheid.

Meditatie in een meditatie ruimte, in een meditatie groep geeft je een hulpmiddel en een ruimte om dit te oefenen en te ontwikkelen.

In het dagelijks leven is er zoveel afleiding dat onze mind (geest) iedere keer weer wordt weg getrokken.

Door te oefenen en het een routine te maken wordt het makkelijker om ook in lastige, hectische situaties je geest kalm en helder te houden.

Meditatie begint met stoppen (Samatha). Leren stoppen, opmerken dat je stopt is al een enorme verlichting. Sommige mensen hebben niet eens door dat ze rennen.

Stoppen, je lichaam tot rust en in balans brengen. Je adem helpt je om te ontspannen, maar ook om je aandacht terug te brengen. 

Je aandacht heeft de gewoonte om overal achteraan te rennen en alles vast te pakken.

Stoppen en ademen helpt om je geest (mind) tot rust te brengen.

Vorige week kreeg ik daar het volgende beeld bij:

Als je een knikker op de bolle kant van een lepel wil leggen, valt dat niet mee. Boosheid, oordeel en ongeduld werken averechts. Met heel veel concentratie en geduld lukt het. Echter de kleinste verstoring zorgt dat de knikker eraf rolt. 

Je mind wil zo graag achter de gedachten aan, dat het bijna onmogelijk lijkt om in rust te blijven.

Met het observeren van de 'verstoringen' en het 'vastpakken' door de geest kun je herkennen dat er een lege stille ruimte is.

Je kunt glimlachen naar de gedachten en de constructies van de geest. Leren zien en herkennen dat jijzelf OK bent. Dat jezelf die stille stabiele ruimte bent. 

Je adem, je liefdevolle oordeelloze aandacht en compassie vormen een bedding, een veilige ruimte. Het is alsof je de knikker in de holle kant van de lepel legt.

Er zijn verstoringen, je neemt ze waar, glimlacht en keer terug.

Maandag avond zullen we samen mediteren en delen.

Ik wens je een vredig weekend, vol ontdekking en verbinding.

Harte groeten,

Hans

Samatha, Stop and breathe.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.

 Dear Sangha,

Often I hear the question: 'What does meditation bring you?'

A more honest question would be: "What is taken away by meditation?"

The first question gives the immediate impulse: 'I have to do something' or 'I have to achieve something'.

It brings the feeling of 'success' or 'failure'.

While meditation is all about returning and letting go.

About returning to, about allowing the natural state.

Allowing to return to silence and clarity.

Meditation in a meditation room and in a meditation group is helping you and gives space to practice and develop this.

In our daily lives there is so much distraction and disturbance that our minds are constantly drawn away.

By practicing and making it a 'routine' it becomes easier to have a calm and clear mind even in difficult and hectic situations.

Meditation starts with stopping (Samatha). Learning to stop, noticing that you stop is already an enormous relief. Some people don't even recognize that they are running.

Stopping, bringing rest and balance to your body. Your breath helps you to relax, but also to bring back your attention.

Your attention has the habit to run after every thing and to grab it.

Stop and Breathe, helps you to calm down your mind.

Last week I got the following image:

When you want to put a marble on the back of a spoon, that will be very difficult. Anger, judgement and impatience will make it worse. With a lot of concentration and patience it may work. However the smallest disturbance will make the marble to roll off the spoon.

Your mind is so eager to chase the thoughts, that it looks almost impossible to stay at rest.

Observing the 'disturbances' and the 'grabbing' by the mind, helps you to observe that there is an empty and silent space.

You can smile to the thoughts and and the mental constructs. Learn to see and recognize that you, yourself are OK. That you are that silent and stable space.

Your breath, your loving non-judgmental attention and compassion form a bedding, a safe space. It is as if you put the marble in the hollow side of the spoon.

There are disturbances, you observe them, smile and return.

Monday evening we will meditate and share together.

I wish you a peaceful weekend, full of discovery and connectedness,

Heartfelt regards,

Hans

Compassie en Inzicht ++ Compassion and Insight

 

Compassie en Inzicht,
Compassion and Insight,
Ontvangen van de vier edele waarheden,
Receiving the four noble truths. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 12 Januari, 2026   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Er is lijden,
er is ontstaan van lijden,
er is uitdoven van lijden en
er is een pad naar het uitdoven van lijden

Dit ervaar ik als een zeer hoopgevende geruststellende boodschap waarmee de Boeddha zijn leraarschap begon.
Lijden is een samenstelling, en het kan en zal weer uit elkaar vallen.
Erkennen van het lijden als een menselijke ervaring geeft de mogelijkheid om de mens te zien die lijdt. Als ik dat tot me laat doordringen is er vrijwel onmiddellijk ontroering en compassie. We zijn allemaal mensen, we delen dit leven, we zijn samen dit leven. Als je goed kijkt is er geen grens tussen jou en mij, tussen nu en straks en tussen toen en morgen. De toekomst bestaat nog niet, en het verleden is alleen aanwezig in wat we zelf meedragen. Al die grenzen en labels zijn constructies waaraan we, tegen beterweten in, aan vasthouden. Het misverstand van 'afgescheidenheid' en 'onveranderlijk' houdt ons gevangen in gemis, verdriet, boosheid en angst.
Dat is voor mij een bevrijdend inzicht. Het geeft me een tweede ingang naar compassie. "Goh ..., ik lijd omdat ik op de verkeerde plek zoek".

Je bent niet je emotie, je ervaart een emotie.
De emotie komt, blijft even en dooft weer uit.
Jijzelf bent getuige van dit proces, als je diep kijkt kun je zien dat alleen jijzelf de pijn vasthoudt. Het lijden komt als een herhaling.
Een mooie oefening om bij de realiteit van het moment te blijven vind ik de metafoor van de spiegel. 
In de spiegel kun je alles zien, maar de spiegel zelf houdt niets vast, de spiegel is onveranderd.

Hier komt een ander diep inzicht van pas dat me regelmatig geholpen heeft:
Cuong Lu zei ooit aan het begin van een lezing:
"Jij bent een prachtige manifestatie van het leven"
Een tijdje daarna zat ik in een ochtend meditatie en ik had veel verdriet over alle bagger die over me was uitgestort en waar ik in mijn perceptie doorheen moest ploegen. Op dat moment herinnerde ik die uitspraak en realiseerde me dat bagger op een diamant zit, maar niet erin. Bagger spoelt makkelijk weg en de diamant is even puur en schittert even mooi als altijd.

We kunnen lijden omdat we een beeld, een verlangen na streven, of iets uit het verleden oprakelen. Dit is lijden als een herhaling. Een andere weg is dat we lijden ervaren als realiteit, een mens die lijdt. Dat is de mens zien in de huidige omstandigheden. Dat is geen herhaling van concepten.
Pijn, ziekte, gebrek, ouderdom en dood zijn onvermijdelijk, het zijn onlosmakelijke delen van het leven. We lijden omdat we het niet begrijpen en er tegen vechten.
Lijden als een realiteit is geen herhaling, het brengt inzicht.

Het erkennen en herkennen van lijden geeft verlichting en brengt compassie. Zo zeer zelfs dat de Boeddha het erkennen van lijden de eerste edele waarheid heeft genoemd.
Edel is hier bedoeld als kostbaar, rijk, omdat het een weg brengt naar inzicht en compassie.
De vierde edele waarheid geeft een pad naar uitdoven van lijden(Dukkha Niroda): De eerste stap in dat achtvoudige pad is Juist inzicht (Samyak Drishti)
Met Juist (Samyak) wordt hier bedoeld: compleet, kloppend.

De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Met compassie en helder inzicht.

Er is lijden in de wereld, er is lijden in jou. Zien, herkennen en erkennen van lijden betekent dat je kunt zeggen:
Liefste, ik zie je lijden, ik ben er voor je.
Ik zie, je bent prachtig ! 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Compassion and Insight, Receiving the four noble truths. Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.   Dear Sangha, There is suffering, there is the rising of suffering there is extinction of suffering there is a path to the extinction of suffering. I experience this as a very reassuring and comforting statement from the Buddha, from the time he started his life as a teacher. Suffering is an aggregate, a collection, a construct and it can and will fall apart. Acknowledging suffering as a human experience gives us the opportunity to see the human that suffers. When I let that sink in, there is almost immediately compassion. We are all human, we share this life and we are together in this life. When you look closely you see that there is no boundary between you and me, between now and then and between back then and tomorrow. The future does not exist yet, and the past is only present in the things we carry with us. All those boundaries and labels are constructs to which we cling to, against all common sense. The misunderstanding of "Separateness" and "un-changable" keeps us prisoner in want, sorrow, anger and fear. This is for me a liberating insight. It gives me a second entrance to compassion: "Gee..., I suffer because I am looking in the wrong place" You are not your emotion, you experience your emotion. Your emotion comes, stays a while, and dissolves again. You are witness of this proces, when you look deeply it is you that holds on to the pain. The suffering comes as a repetition. A beautiful exercise to stay in the reality of the moment, is the metaphor of the mirror: In the mirror you can see everything, but the mirror itself does not hold on to anything, the mirror stays unchanged. Here I received help from another deep insight: Cuong Lu said once at the start of a Dharma talk: "You are a beautiful manifestation of life" Some time after that, I sat in morning-meditation and there was a lot of sadness about all the dirt and mud that was dumped on me, and sadness about my perception that I had to plough through that. In that instant I remembered these words of Cuong Lu. I realized that dirt and mud can sit ON a diamant, but never IN a diamond. The mud can be washed off easily, and the diamond is still as pure and radiant as before. We can suffer because we have a longing for an image, or a desire, or bring back something from the past. That is suffering of a repetition.  The other way is that we can experience suffering as a reality, a human that suffers. To see a person in the current circumstances. That is not a repetition of concepts. Pain, sickness, loss, old age and death are unavoidable; they are inseparable parts of life. Suffering as a reality is not a repetition, it brings insight. To see and acknowledge suffering and recognize it, gives relief and brings compassion. This is why the Buddha called the acknowledgement of suffering the first noble truth.  Noble here is meant as: precious, rich, because it brings a path to insight and compassion. The fourth noble truth gives the path leading to the dissolving (extinguishing) of suffering (Dukkha Niroda): The first step of this eightfold path is Right View ( Samyak Drishti). Right (Samyak) here means complete, correct. The invitation is to be present from your true home, from your source. With compassion, with clear insight. There is suffering in the world, there is suffering in you. Seeing, recognizing and acknowledging of suffering means that you can say: Darling, I see your suffering, I am here for you. I see you , you are beautiful ! This Monday evening  we will meditate and share together. I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion. Warm regards Hans

Dukkha Satya

 

Dukkha Satya,
Suffering is a noble truth,
Lijden is een edele waarheid. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 5 Januari, 2026   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Er is lijden !
Dat is een uitspraak waarmee de Boeddha zijn leraarschap begon.
Pijn, ziekte, gebrek, ouderdom en dood zijn onvermijdelijk, het zijn onlosmakelijke delen van het leven. 
We lijden omdat we het niet begrijpen en er tegen vechten.

Thay Cuong Lu zegt daarover:
Lijden is niet een probleem.

We maken er een probleem van door het weg te duwen en voortdurend geluk na jagen. De normen die we ons opleggen en het voortdurend streven naar geluk geeft ons een focus op een tekort. Een oordeel.
Lijden en geluk zijn constructies, een gevolg van een oordeel, een voorkeur.

We kunnen lijden omdat we een beeld, een verlangen na streven, of iets uit het verleden oprakelen. Dit is lijden als een herhaling. Of we kunnen lijden ervaren als realiteit, een mens die lijdt.
Lijden als een realiteit is geen herhaling, het brengt inzicht.

Het erkennen en herkennen van lijden geeft verlichting en brengt compassie. Zo zeer zelfs dat de Boeddha het erkennen van lijden de eerste edele waarheid heeft genoemd.
Edel is hier bedoeld als kostbaar, rijk, omdat het een weg brengt naar inzicht en compassie.

Zo benoemde hij ook een tweede edele waarheid: Er is een wortel aan lijden: Onwetendheid.
En een derde edele waarheid: Er is uitdoving van lijden. Je kunt vrij worden van lijden. (Dukkha niroda)

Ons dagelijks leven, de dingen om ons heen zijn er. Ze vragen je aandacht, ze voeren je mee. Het is onze mind die er betekenis en belang aan geeft.
De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Kun je vrede hebben met wat zich aandient en stevig geworteld zijn in je thuis.
De realiteit zien zonder beelden of verwachtingen.

Er is lijden in de wereld, er is lijden in jou. Zien, herkennen en erkennen van lijden betekent dat je kunt zeggen:
Liefste, ik zie je lijden, ik ben er voor je.

Aan het begin van dit nieuwe jaar hebben we goede wensen voor elkaar elkaar, met de warme inclusiviteit van de Metta meditatie. 
Vrede, gezondheid en verbinding voor alles wat leeft en niet leeft.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Suffering is a noble truth.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
There is suffering !
This is a statement from the Buddha when he started his life as a teacher.
Pain, sickness, loss, old age and death are unavoidable; they are inseparable parts of life.
We suffer because we do not understand and fight against it.

Thay Cuong Lu says about this:
Suffering is not a problem.

We make it a problem by pushing it away and constantly strife for happiness. The norms we put on ourselves and the eternal strife gives us a focus on the "want", the falling short. It brings judgement.
Suffering and happiness are a construct, a consequence of a judgement, a preference.

We can suffer because we have a longing for an image, or a desire, or bring back something from the past. That is suffering of a repetition.
Or we can experience suffering as a reality, a human that suffers.
Suffering as a reality is not a repetition, it brings insight.

To see and acknowledge suffering and recognize it, gives relief and brings compassion. This is why the Buddha called the acknowledgement of suffering the first noble truth. 
Noble here is meant as: precious, rich, because it brings a path to insight and compassion.

He also mentioned a second noble truth : Suffering has a root, Ignorance.
And a third noble truth: There is extinction of suffering. You can become free of suffering. (Dukkha niroda)

Our daily lives, the things around us, are there. They ask your attention, they lead you away. Our mind gives meaning, importance to it.
The invitation is to be present from your true home, from your source.
Can you be in peace with what comes to you and be firmly rooted in your home.
Seeing reality without images or expectations.

There is suffering in the world, there is suffering in you. Seeing, recognizing and acknowledging of suffering means that you can say:
Darling, I see your suffering, I am here for you.

At the start of this new year we wish each other well, in line with the warm inclusivity of the Metta meditation.

Peace, health and connectedness for all living an non-living.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Delen van geluk en dankbaarheid ++ Sharing happiness and gratitude

 

Delen van geluk en dankbaarheid
Sharing happiness and gratitude. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 29 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Je bent verbonden, bent een Boeddha.
Soms vergeten we dat en gelukkig is de weg terug altijd aanwezig en open.
Door te stoppen en de verbinding toe te laten kun je leven vanuit deze rijkdom.
Dit is de wereld die we elkaar kunnen bieden.
Dit is de verbinding waarin we kunnen leunen en waarop we kunnen vertrouwen.

Er is maar een paar keer ademen nodig om je thuis aan te raken, om je beslommeringen los te laten. Thuis, is er altijd. De Boeddha, je Boeddha natuur is er altijd.
We hoeven nergens naar toe om thuis te komen, om je wortel aan te raken.

Deze maandag zullen we na een korte meditatie met elkaar delen wat ons blij en dankbaar maakt.
Iedereen wordt uitgenodigd om iets mee te brengen dat uitdrukking geeft aan dat geluk en die dankbaarheid.
Dat kan een lied zijn, een gedicht, een ervaring, een anecdote, een stukje tekst, een foto of muziek. Ook kan het iets lekkers te eten zijn, het belangrijkste is dat het een uiting is van jouw geluk en dankbaarheid.

Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Sharing happiness and gratitude.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
You are connected, You are a Buddha.
Sometimes we forget and luckily the path back is always there and open.
By stopping and allowing the connectedness to be you can live in this richness.
This is the world that we can offer each other.
This is the connectedness in which we can lean and on which we can rely.

It only takes a few breaths to touch your true home, to let go of all your thoughts and afflictions. Home is always there. The Buddha, your Buddha nature is always there.
We do not have to go anywhere to arrive home, to touch your root. 

This Monday evening  we will have a short meditation and use the rest of the evening to share together our happiness and our gratitude.
Everyone is invited to bring something that represents that happiness. That can be a song, a poem, an experience, an anecdote, an short text or a quote, a photo or music. It can also be something nice to eat. The most important thing is that it is an expression of your happiness and gratitude.

I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Zintuigdeuren beschermen. ++ Guarding sense doors.

 

Zintuigdeuren beschermen.

Guarding sense doors. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 10 November, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

Onze zintuigen zijn ons venster op de wereld. Er is een voortdurende stroom van prikkels die ons informatie geeft. Sommige prikkels zoeken we op en kiezen we bewust; echter veel komt tot ons zonder dat we daar voor kiezen.
Zodra er contact (Sparsa) is, ontstaat er een gevoel (Vedana) en met dat gevoel ontstaat vrij makkelijk een voorkeur. Het is een startpunt van gehechtheid of afkeer, dat kan leiden tot hunkering (Tanha) en lijden (Dukkha).

De verleidingen van de wereld trekken aan ons. Een bekend voorbeeld is dat Gaming en Wiet sterk in staat te zijn om de aandacht te vangen en mensen te isoleren. Een greep uit de media dit weekend:
Het vapen blijkt steeds jongere mensen te vangen. Veel jonge mensen raken verslaafd en krijgen longschade.
Een nieuwe verleiding is ontstaan met de komst van Ai. Nu foto en video met Ai iedere fantasie kan invullen ontstaat er een nieuwe trend in pornografie. Ai maakt het mogelijk om je ideale partner of fantasie te visualiseren. Het is niet moeilijk om voor te stellen dat een sterke kracht als onze seksuele energie verslavend kan werken. Met twee effecten: Vervangen van menselijk contact door een object, het voeden en trainen van je zintuigen met prikkels die steeds verder van de realiteit komen te staan.

Tijdens een lezing in Plumvillage richtte Thich Nhat Hanh onze aandacht:
"De ongetrainde geest kan ons in grote moeilijkheden brengen, een getrainde geest kan ons liefde, compassie, inzicht en vrijheid brengen."

In de tijd van de Boeddha werd het vangen van de zintuigen door verleidingen en het trainen van de geest met een alledaagse metafoor beschreven:
De metafoor van Het kalf en de paal. (Mahātaṇhāsaṅkhaya Sutta (MN 38))
"Stel je voor, monniken, dat er een wild kalf is. Om het wilde kalf te temmen, bindt de herder het vast aan een sterke paal met een sterk touw. Het kalf zal trekken en springen, alle kanten op rennen, maar het kan niet ontsnappen. Uiteindelijk, als het kalf moe en uitgeput is, zal het bij de paal gaan liggen, zich schikken, en zich gewillig bij de paal neerleggen.

Zo ook [de monnik die mediteert], bindt hij zijn geest vast met aandacht (sati) aan het meditatieobject [zoals de adem]. De geest zal trekken en springen, alle kanten op rennen, maar gebonden door aandacht, kan hij niet ontsnappen. Uiteindelijk, als de geest moe en uitgeput is van het ronddwalen, zal hij zich bij het object neerleggen, zich schikken, en zich gevestigd weten op het object."

Zo helpt dit beeld zodat we al onze zintuigen (oog, oor, neus, tong, huid en mind) "bij de les houden".
De uitnodiging is om de realiteit te zien, verder te kijken dan het directe korte termijn effect. Om de eerste indruk van Prettig, onprettig neutraal verder te onderzoeken.
"De vis ziet wel het aas, maar denkt niet aan de haak die in het aas zit."

Vorige week bestudeerden we de "Leegheid" van waarnemingen. Een kleur is alleen maar een kleur, en een vorm is alleen maar een vorm. Er is geen inherente betekenis. Het is leeg van betekenis.
Het beschermen van de zintuigdeuren helpt je ook om illusies door te prikken. De realiteit te zien zoals die is.
Vrij zijn van de influx (Instroom) van zintuigprikkels. Niet gevangen zijn door de verleiding van prettig, of de pijn van onprettig. Vrij van verslaving of vluchten.

Als dat niet vanzelf gaat, kunnen we onze zintuigen helpen door te begrenzen. We kunnen bijvoorbeeld kiezen om even te wachten. Of we kunnen kiezen om iets te buiten ons te houden, omdat we weten welk negatief effect de verleiding kan hebben.

Mijn persoonlijke ervaring met bv alcohol is het experiment om 2 weken geen alcohol te drinken en daarna nauwgezet te observeren wat 1 glas met mijn lichaam, mijn aandacht en mijn denken en gevoel deed.

Een ander voorbeeld is media content met geweld of met roddels. Of gesprekken met onbevestigde verdachtmakingen of polarisatie. Je kunt je voorstellen hoe je jezelf daar mee voed maar ook de ander.

De boeddha heeft hiervoor een aantal adviezen (Precepts) gegeven. 
De vijf "Sila" (begrenzingen), of ook wel mindfulness trainings genoemd.

Bovenstaande voorbeelden komen terug in:
Sila 3: Helend spreken en luisteren
Sila 4: Helende liefde en seksualiteit
Sila 5: Helende voeding (voor lichaam en geest)
Er zijn veel formuleringen en uitdiepingen van deze adviezen (zie bv 5MT), door ze voortdurend te bestuderen en aan te passen aan de actualiteit, blijft het levend en herkenbaar.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Cuong Lu beschrijft in 'Happiness is overrated' hoe concepten ons beeld van de realiteit vervormd, en onze 'Raw-mind" conditioneerd.

Guarding sense doors.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Our senses are our window to the world. There is a constant flux of stimuli that give us information.
Some stimuli we actively choose, however many are not chosen or even inevitable.
As soon as there is contact (Sparsa), a feeling (Vedana) arises. And from that feeling it is a very easy step to attachment or rejection. Leading to craving (Tanha) and suffering (Dukkha).

The temptations in the world are pulling at us. Well known examples are Gaming and Cannabis, they have the power to capture attention and to isolate people.
A short selection of the media this weekend:
"Vaping" is seducing increasing numbers of young people, and increasingly younger. Many of them get severe addicted and suffer lung damage.
A new temptation is arisen with the coming of Ai, Now that Ai can render photo and video, there is a new trend in pornography. Ai makes it possible to individually visualize your ideal partner or fantasy. It is not hard to imagine that the strong force of our sexual energy can give strong addictions. With two effects: Replacing human contact with an object, and the feeding and training of your senses with stimuli that move further away from reality.

During a Dharma talk in Plumvillage Thich Nhat Hanh directed our attention:
"The untrained mind can cause us great difficulty, a trained mind can bring us love, compassion, insight and freedom."

During the times of the Buddha a day to day metaphor was used for the capturing of the senses by temptations and for the training of the mind:
The metaphor of the pole and the ox: (Mahātaṇhāsaṅkhaya Sutta (MN 38))
"Just as, bhikkhus, if a young calf, still sucking milk, is to be trained, the cowherd fastens it with a strong rope to a strong post or stake. The calf struggles, kicks, and runs about, but being fastened to the strong post by the strong rope, it is unable to go elsewhere. Finally, weary and exhausted, the calf sits or lies down beside the post.

In the same way, [the meditating monk] fastens his mind with the rope of mindfulness (sati) to the post of the meditation object [such as the breath]. The mind struggles, kicks, and runs about, but being fastened by the rope of mindfulness, it is unable to go elsewhere. Finally, weary and exhausted, the mind settles down right there, quietens, and becomes unified."

This metaphor helps us to keep our senses in "the safe zone" (eye, ear, nose, tongue, skin, mind) The invitation is to see reality, to look further than the immediate shortterm effect. To investigate the first impression of pleasant, unpleasant, neutral.
"The fish sees the bait, but is unaware of the hook"

Last week we studied "Emptiness" of perceptions.
A color is just a color, a shape is just a shape, they have no meaning in themselves, they are empty of meaning.
Guarding  the sense doors, helps to demask illusions; To see reality as it is.
Being free from influx of sensory stimuli. Not being caught by the temptation of pleasant, the pain of unpleasant. Free from addiction or from running away.

When this does not come easy, we can help our senses by guarding (or restraining). For instance we can choose to wait a while. Or we can choose to keep something outside our system, because we know what negative effect it has on us.
My personal experience with alcohol is the experiment of not drinking alcohol for two weeks and after that meticulously observing what the impact is on my body, mind, thinking and emotions.
Another example is media content with violence and gossip. Or conversations with unconfirmed allegations or polarization.

The Buddha has give five instructions (precepts) as advise:
The five "Sila" (restraints) or often called mindfulness trainings.

Above examples are addressed in:
Sila 3: Healing speech and listening
Sila 4: Healing love and sexuality
Sila 5: Healing nourishment (for body and mind)
There are many formulations and applications of these instructions (see for instance 5MT), by continuous study and rephrasing to the current context, it becomes a living practice and it stays easy to connect to.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Cuong Lu describes in 'Happiness is overrated' how concepts distort our view of the world and how our 'raw-mind' gets conditioned.

Ruimte om te helen ++ Space to heal.

 

Ruimte om te helen.

Space to heal.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 22 september, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

"Toen ik ging zitten merkte is pas hoe moe ik was"
"Ik had wat tijd nodig om op adem te komen"
"Het was een zware tijd, en we hebben een jasje uitgedaan, maar langzaam kunnen we weer ontspannen en om ons heen kijken."

Deze uitspraken zullen geen verrassing zijn en mogelijk heb je die zelf ook gebruikt.
De mens is een krachtige en veerkrachtige soort. Zo krachtig zelfs dat we onszelf regelmatig voorbij lopen.
De andere kant is er ook; als de omstandigheden moeilijk zijn blijkt dat je steviger bent en tot meer in staat bent dan je dacht.

Er is echter een verschil of die kracht gewekt wordt uit wilskracht of uit verbinding en vertrouwen. Mijn ervaring is dat doorgaan uit wilskracht vaak lukt, maar uiteindelijk een hoge prijs heeft.

In onze Boedhistische beoefening is er de praktijk van "Toevlucht nemen", "Taking refuge".
Een poging om het te duiden zou ik zeggen:
Wilskracht komt uit onze mind; Toevlucht heeft betrekking op ons zijn, ons wezen.
Als je toevlucht neemt, betreedt je een ruimte die je kunt beschrijven als ondeelbaar en onaantastbaar. Je laat de wereld van afscheiding los. Je komt thuis bij je wortels, bij je bron.

Een collega die met zijn gezin temaken kreeg met een ernstige ziekte van zijn zoon vertelde me deze week:
"Ik kan moeilijk benoemen hoe we hier samen doorheen gekomen zijn, het enige wat ik kan bedenken is het woord 'Liefde', we hebben elkaar vastgehouden met compassie en dankbaarheid "

We kunnen ruimte geven aan de verbondenheid.
In de verbondenheid (ongedeeldheid) ben je niet alleen en kun je ook de mensen om je heen de ruimte en gelegenheid geven om te helen.

Het leven is een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Space to heal.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

"Only when I sat down I could feel how tired I was"
"I needed some time to catch my breath"
"I has been a tough period, we all shed some skin, but slowly we can relax again and look around"

The words may not come as a surprise to you, you may have used them yourself.
Humans are a powerful and resilient species. So powerful that we regularly run faster than our feet can carry.
The other side is there too, when the circumstances are rough, it turns out that we are more solid and capable of more than we thought.

There is however a difference if this power is rooted in willpower or in connectedness and trust. My experience is that moving on based on willpower often works, but in the end will have a high cost.

Our Buddhist practice gives us the option of "taking refuge".
An attempt to give that words would be:
Willpower originates from our mind (Our discursive thinking) and Taking refuge is rooted in our being.
When you take refuge, you enter a space that can be described as indivisible and  immutable. You let the world of separation go. You come home to your roots, your source.

A colleague who, with his family, was confronted with serious illness of his son told me this week:
"I can hardly give words to how we got through this together; The only thing I can think of is the word 'Love', we held each other with compassion and gratitude"

We can give space to connectedness.
In connectedness (non-separation) you are not alone an you can give the people around you space and support to heal.

You stop separation and judgement; You come home; You come home to your source.
In the words of Thich Nhat Hanh:
"I have arrived, I am home" In the safe place, where you do not have to up-hold or defend  anything.
Thay Cuong Lu says:
"You let go of your conditioned mind, and give room to your raw, unconditioned mind" You are open and receptive to become aware without discrimination (separation) or judgement. You are empty of separation.
As soon as you notice were you create separation, you also notice connectedness.

Life is a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.
  

No after no before ++ geen ervoor geen erna

 

Geen ervoor, geen erna.
No after, no before. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 1 september, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,


Thich Nhat Hanh schrijft in het boek "How to focus" een parabel over hoe koekjes het ervaren als ze vanuit deeg enkele koekjes worden.

Het stelt ons de vraag ben ik een individu, een afgescheiden eenling, of ben ik onderdeel van 'mensheid', of misschien onderdeel van de cosmos.

Deze reflectie kleurt ook hoe we de ander zien.

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
Het huidig moment staat niet op zich, het verleden is niet weg en de toekomst ligt besloten in onze aanwezigheid. Als je die drie in je denken uit elkaar trekt en van elkaar scheidt doe je iets onmogelijks.
Als we accepteren dat de mens poreus en tijdelijk is, dat grenzen een fictie zijn, in ruimte en tijd, is er niets om vast te houden en niets om mee vast te houden.
We zijn ieder moment nieuw en anders, die persoon in de foto bestaat niet meer, en tegelijk weldegelijk. Jij en die persoon zijn niet dezelfde maar ook geen twee verschillende. Het is onze mind die de scheiding maakt. Als we naar onszelf kijken en naar als we naar de ander kijken.

Een andere parabel is "golf" en "water" het is geen twijfel of de golf water is. Als de golf verschijnt is het water, als de golf aanwezig is is het water, als de golf afneemt en als de golf niet zichtbaar is.
Er is geen ervoor of erna, het is water, daar heeft tijd niets mee te maken.

De vraag die deze parabel aan je stelt. Hoe zie je jou leven, jouw aanwezigheid. Als deze je in deze vorm verschijnt, je aanwezigheid in je huidige vorm, als die vorm afneemt of als die vorm niet meer zichtbaar is.
Er is geen ervoor of erna, jij bent jij, je bent uniek en zonder begin of eind.

Het leven is daarmee een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Het boek door Thich Nhat Hanh is: How to focus.
Origineel in ENG: How to focus

No after, no before.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Thich Nhat Hanh writes in his book "How to focus" a simile of the transformation of cookies from dough to a cookie.
A copy from the book is above.

It poses us the question: am I an individual, a separate unit, or am I part of 'humanity', or maybe part of the cosmos.

How am I present in this world and how is the world present in me.
The present moment does not exist on its own, the past is not gone and the future is embedded in our presence. When you try to separate or isolate those three, you are doing something impossible.
When we accept that a human is porous and temporary, that boundaries (in time and space) are an illusion, there is nothing too cling to and there is nothing to cling with.
We are new and different in every moment. The person in the photo no longer exist, and when you look deeply, that person in the photo is still there. You and that person are not one and the same, but also not two different persons. It is our mind that makes the separation. When we look at ourselves and when we look at others.

Another simile is 'Wave' and 'water', there is no doubt that the wave is water, when it arises, when it is present, when it is diminishing and when it is no longer visible.
There is no before or no after, it is water, time has nothing to do with it.

The question to us by the simile is: How do you see your life, your presence. When you are becoming this form, when you are in this form, when this form is diminishing, or when this form is no longer visible.
There is no before, or no after, you are you, you are unique with no beginning or end.

Life becomes with that a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.

A wonderful book by Thch Nhat Hanh is: How to focus

Ksanti , Patience of the heart , Geduld van het hart.

 

Ksanti, Patience of the heart, Geduld van het hart.  Bodhisattva Avalokiteshvara (GuanYin), fully aware, open and at peace with the world, ready to act with compassion and wisdom. Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer" Maandag 21 juli, 2025   (English below)   Dierbare Sangha, Sommige situaties snijden dwars door je ziel. Voelen als een steek in je hart. We noemen ze onverdragelijk. Een vriendin of vriend die ziek is, een dierbare die lijdt. Of als je kind iets overkomt. Onbegrijpelijke wreedheden of criminaliteit die om ons heen gebeuren. Hoe ga je daar mee om? Hoe kun je daar mee verder? De Dharma brengt ons een paar ingangen. Bij het moment van verlichting realiseerde de Boeddha iets wat de eerste edele waarheid genoemd wordt: Er is lijden. De wereld, de realiteit is dat er ziekte, ouderdom en dood is. In het westen zijn daar ook een paar spreekwoorden voor ontstaan. De Dharma leert ons ook dat een situatie ontstaat als de condities daarvoor aanwezig zijn, en dat het verandert als de condities niet meer voldoende zijn. Zoals een olielamp alleen brandt als er brandstof, een lont, zuurstof en een startvlammetje is.  Als een van de condities afwezig is zal de lamp niet branden. Een uitspraak  die vaak wordt aangehaald is : “Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien” – Franciscus van Assisi Een van de 6 paramita's (de zes wijsheden) is Ksanti, dit is te vertalen als geduld, maar ook verdraagzaamheid of vergeving.  Als je de omstandigheden of de condities niet kunt veranderen is geduld of verdraagzaamheid een wijze stap. Het verdragen van het onverdragelijke. We doen wat we kunnen als mens. Niet wegkijken, aanwezig zijn als we de condities kunnen veranderen. In stilte bij iemand zijn, compassie en solidariteit tonen is iets heel groots.  Ksanti is een stap naar innerlijke vrede. Stoppen van innerlijke strijd opent je hart en geeft ruimte voor verbinding. Thuis komen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is.  Maandagavond zullen we mediteren en delen . Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie. Warme groeten Hans

De bijeenkomst vindt Maandag avond plaats in de Schatkamer Mimosaplein 2  De indeling van de avond is: 19:15: voorbereiden van de ruimte 19.30: aankomen, thee en ontmoeting 20h00  Inleiding thema, geleide meditatie, loopmeditatie, stille meditatie.  ca 21h00.  dharma-sharing ca 21h30  afsluiting en opruimen Samen thee drinken en persoonlijk contact voor wie wil Wanneer we mediteren hebben we een gelegenheid om te oefenen, om te ervaren dat we meer zijn dan ons denken en voelen. Als we mediteren creëren we een veilige, open ruimte waarin je geest kan ontspannen en kan waarnemen. Je hebt alles in je om helder te kunnen zien, horen en denken. Je bent groter, wijzer en stabieler dan je denkt.

Ksanti. Patience of the heart.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
Some situations feel like they cut you through your soul. They feel like a stab in the heart. We call them unbearable.
A friend who is ill, a loved one that suffers. Or when something happens to your child. The incomprehensible cruelty and criminal behavior around us.
How to deal with that? How can we live with that?

The Dharma brings us a number of entrances.
In the moment of enlightenment, the Buddha realized something that became the first noble truth: There is suffering. The world, the reality is that there is sickness, old age and death. This cannot be avoided.
Also in the west numerous sayings on this are in use.

The Dharma teaches also us that a situation occurs when the conditions are sufficient. When conditions are no longer sufficient the situation changes.
Like the lamp, when there is oil, a wick, a starting flame and oxygen, the lamp will give light. If one of those conditions is not there the flame will not be there.
This helps us to become free when we cannot change the conditions. And help us to recognize the things we can do.
A saying  by Francis of Assisi is:
Grant me the serenity to accept the things I cannot change,
courage to change the things I can,
and wisdom to know the difference.

One of the six Paramita's (six wisdoms) is Ksanti, this can be translated as patience, but also as forbearance and also as forgiving.
When you cannot change the circumstances or the conditions, patience or forbearance is a wise step.
Bearing the unbearable.
We do what we can as human beings. Not looking away, present when we can change the conditions. Being with someone with compassion and solidarity is immeasurable.
Ksanti is a step towards inner peace. Stopping of inner struggle opens your heart and gives space for connectedness.

Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.

I wish us a wonderful weekend , full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Vertrouwen ++ Faith 20250407

 Vertrouwen.

Faith. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 7 april, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Deze week werd ik meerdere malen geconfronteerd.
Door gesprekken met vrienden.
Door gebeurtenissen in de wereld.
Een goede vriendin durfde hardop te bekennen: "Ik voel me zo machteloos, Ik kan niets doen"

Het zal jullie niet ontgaan zijn dat het voortdurende geweld in Gaza en Oekraine mij dagelijks diep raakt.
Een andere vriend vroeg me: "Waarom zoek je het op, Wat doet het met je en hoe kun je daar naar kijken"
Het kost me inderdaad veel concentratie, maar ik probeer niet weg te kijken. En daar horen alle emoties bij die je kunt verwachten.
Daarnaast is mijn inzet om met aandacht te blijven bij de mooie dingen die er ook gebeuren. 
Mijn verwachting is dat veel mensen op het moment de wereld onzeker, chaotisch en geweldadig ervaren.

De vraag die ik me stelde was: Wat maakt me onrustig en wat maakt dat ik blijf vertrouwen.

Over de onrust had ik snel een aanwijzing. Mijn denken en piekeren maakte het erger. Beelden, verwachtingen, meningen buitelen over elkaar heen. Het nam alle ruimte in mijn aandacht. Door dit te zien herkende ik wat ik aan het doen was. Er kwam een glimlach ondanks de onrust.
De glimlach was de herinnering aan de Dharma. Het toepassen van de Dharma. 
Zoals ik van Cuong Lu geleerd heb:
Toepassen van de Dharma door te stoppen en terug te gaan naar de verbinding, onze wortel, onze bron. Het gebruiken van het inzicht van inter-zijn: er is geen afgescheidenheid.

De realiteit van dit moment kan ik nu niet veranderen, door de realiteit waar te nemen, kan ik handelen met inzicht en compassie.

Het geluk dat we nastreven en het lijden wat we wegduwen zijn constructies van ons denken, van ons bewustzijn. Het is gekleurd door onze angst en ons verlangen. Door terug te gaan naar de verbinding, naar het inzicht van interzijn ontstaat er klamte en compassie. Dan wordt onze mind weer helder en ruim.

Vanuit die verbinding kan ik handelen, soms door niets te doen, soms door in actie te komen. 
Wat ik gemerkt heb is dat als ik me uitspreek tegen onrechtvaardigheid, als ik me uitspreek voor solidariteit, als ik compassie toon, dat er ook anderen zich uitspreken. We zijn niet alleen.

Vertrouwen is voor mij daarmee vertrouwen in de Dharma, in het leven.
Vertrouwen is een van de 5 krachten die we hebben:
Vertrouwen, Toewijding, Mindfulness, Concentratie, Inzicht.

Het inzicht van de Dharma en de werking van onze mind, voedt ons vertrouwen om met toewijding in aandacht aanwezig te zijn. En met compassie en wijsheid te handelen.

 

"You carry Mother Earth, you carry the sunshine, you carry the rain, everything.
This is not a 'me', this is a 'we'. We inter-are.
If we remove the element of parents, ancestors, food, education, air, water, there is no 'us' left.
So, 'we' means the whole cosmos."
- TNH, Silence: The Power of Quiet in a World Full of Noise

Warme groet
Hans
  

Faith.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.

"In the light of interbeing, peace and happiness in your daily life means peace and happiness in the world." - TNH

Dear Sangha,

This week I was confronted in several ways.
Confronted by world events.
And confronted by conversations with friends.
A good friend expressed: "I feel so powerless, I have the feeling I have no influence on what is happening"

You may have noticed that the on-going violence in Gaza and Ukraine touches me deeply.
Another friend asked me: "Why are you pay so much attention to it, and how can you stay looking at it"
It indeed costs me a lot of concentration, but I try not to look away. And with that all emotions that can be expected arise as expected.
Next to that I also pay attention to the beautiful things that are there and what we can be grateful for.

The question that arose was: "What makes me anxious and what makes me confident. What makes the faith stay."

I could trace the unrest back to my thinking. Images, expectations and opinions bounced around in my mind. It filled my attention.
When I noticed that, a smile came, despite the unrest.
The smile was the remembrance of the Dharma, the application of the Dharma.
As I have learned from Cuong Lu:
The application of the Dharma is by stopping and going back to connectedness, to our root, to our source. Using the insight of Inter-being: there is no separateness.

The reality as it is now, I cannot change now. By perceiving reality as it is I can act with insight and compassion.

The happiness that we crave and suffering that we try to push away are constructs of our thinking, of our consciousness. It is colored by our fears and our desires. By going back to the connectedness, to the insight of interbeing, calmness and compassion arise. Our thinking becomes transparent and spacious.

From that connectedness we can act, sometimes by doing nothing sometimes by acting.
I have noticed that when I speak-up against injustice, when I speak up for solidarity, when I show compassion, others do so too. We are not alone.

Confidence, Faith, is with that: Faith in the Dharma, faith in life itself.
Faith is one of the 5 powers that we have:
Faith, Diligence, Mindfulness, Concentration, Insight.

The insight of the Dharma and of the working of our mind, grows our confidence to be present, diligently and mindful, with insight and compassion.

"You carry Mother Earth, you carry the sunshine, you carry the rain, everything.
This is not a 'me', this is a 'we'. We inter-are.
If we remove the element of parents, ancestors, food, education, air, water, there is no 'us' left.
So, 'we' means the whole cosmos."
- TNH, Silence: The Power of Quiet in a World Full of Noise

Warm regards
Hans

Monday evening Our Sangha meeting is in the former church Mimosaplein2 Eindhoven

The format of this evening 
19:15 : preparing the room
19h30: arriving , calming down with tea
20h00  Some physical movements to make contact with your body.
Introduction to the theme of Bodhisattva, guided meditation, walking meditation, 
silent meditation
ca 21h00.  dharma-sharing
ca 21h30  Closing, clearing the room
Tea and personal contact for who wishes to stay

In meditation we can practice and experience that your insight is there, just stop and allow it to manifest.
You are bigger, wiser and more stable than you think.                         

De aanwezigheid van de Boeddha. == The presence of the Buddha.

 De aanwezigheid van de Boeddha.

The presence of the Buddha.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 17 maart, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

"Waar is de Boeddha?" is een interessante vraag, om meerdere redenen.
Stel je de vraag om te analyseren?
Of zoek je naar een specifiek beeld of verwachting?
Heb je hulp nodig of wil je hulp geven?
En zoek je de Boeddha buiten jezelf of ook binnen jezelf?

De naam "Boeddha" is door mensen gegeven aan een persoon die de Dharma belichaamd, iemand die vrij kan zijn van concepten, oordeel en scheiding. Iemand met inzicht en compassie.

Thich Nhat Hanh zei regelmatig, "We zijn allemaal part time Boeddha's"
Thay Cuong Lu herinnert ons: " Het gaat niet om het snappen (niet om de kennis), maar om het toepassen van de Dharma. De Dharma belichamen."

Kunnen we het lijden zien en herkennen? Herkennen dat het ontstaat en uitdoofd in onze mind?
Kunnen we met compassie aanwezig zijn? 
Kunnen we in ons dagelijks leven het achtvoudig pad toepassen?

In onze beoefening hebben we geleerd om te stoppen, thuis te komen bij onze bron.
We kunnen toevlucht nemen, de hulp inroepen van de Dharma.
Innerlijk weten, vertrouwen.
Dat is waarom je altijd op ieder moment om hulp kunt vragen: " Boeddha, Thay help me".
Je kunt het zelfs aan jezelf vragen.

Tijdens een lezing vertelde Thich Nhat Hanh: "Een radio kun je afstemmen op de radiogolven. Je kunt ze niet zien, maar als je de radio aanzet en de zender kiest, hoor je de muziek."

Maandagavond zullen we mediteren en delen,
Fijn weekend
Hans

De bijeenkomst vindt Maandag avond plaats in de Schatkamer Mimosaplein 2 

De indeling van de avond is:
19:15: voorbereiden van de ruimte
19.30: aankomen, thee en ontmoeting
20h00  Inleiding thema, geleide meditatie, loopmeditatie,
stille meditatie. 
ca 21h00.  dharma-sharing
ca 21h30  afsluiting en opruimen
Samen thee drinken en persoonlijk contact voor wie wil

Wanneer we mediteren hebben we een gelegenheid om te oefenen, om te ervaren dat we meer zijn dan ons denken en voelen.
Als we mediteren creëren we een veilige, open ruimte waarin je geest kan ontspannen en kan waarnemen.

The presence of the Buddha.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Where is the Buddha? is an interesting question, for multiple reasons.
Is the intention to analyze?
Or are you looking for a specific image or expectation?
Do you need help or want to give help?
Are you looking outside yourself or also inside?

The name Buddha is given to a person who embodies the Dharma, someone who can be free of concepts, judgement and separation. Someone with insight and compassion.

Thich Nhat Hanh regularly said: " We are all part time Buddha's"
Thay Cuong Lu Reminds us: "It is not about the knowledge, but it is all about the application of the Dharma. The embodiment."

Can we truly see and recognize suffering? Can we see that it manifests and dissolves in our mind?
Can we be present with compassion?
Can we apply the eightfold path in our daily lives?

We have learned in our practice to stop, to come home to our source.
We can take refuge, ask for help of the Dharma.
With Inner knowing, Confidence.
That is why you can ask for help any time, just say it: " Buddha, Thay please help me"
You can even ask yourself.

During one of the lectures Thich Nhat Hanh said:
"A radio can be tuned to radio waves. You cannot see them, but when you switch on and select the station, you hear the music"

Monday evening we will meditate and share,
Have a wonderful weekend,
Hans