Compassie en Inzicht ++ Compassion and Insight

 

Compassie en Inzicht,
Compassion and Insight,
Ontvangen van de vier edele waarheden,
Receiving the four noble truths. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 12 Januari, 2026   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Er is lijden,
er is ontstaan van lijden,
er is uitdoven van lijden en
er is een pad naar het uitdoven van lijden

Dit ervaar ik als een zeer hoopgevende geruststellende boodschap waarmee de Boeddha zijn leraarschap begon.
Lijden is een samenstelling, en het kan en zal weer uit elkaar vallen.
Erkennen van het lijden als een menselijke ervaring geeft de mogelijkheid om de mens te zien die lijdt. Als ik dat tot me laat doordringen is er vrijwel onmiddellijk ontroering en compassie. We zijn allemaal mensen, we delen dit leven, we zijn samen dit leven. Als je goed kijkt is er geen grens tussen jou en mij, tussen nu en straks en tussen toen en morgen. De toekomst bestaat nog niet, en het verleden is alleen aanwezig in wat we zelf meedragen. Al die grenzen en labels zijn constructies waaraan we, tegen beterweten in, aan vasthouden. Het misverstand van 'afgescheidenheid' en 'onveranderlijk' houdt ons gevangen in gemis, verdriet, boosheid en angst.
Dat is voor mij een bevrijdend inzicht. Het geeft me een tweede ingang naar compassie. "Goh ..., ik lijd omdat ik op de verkeerde plek zoek".

Je bent niet je emotie, je ervaart een emotie.
De emotie komt, blijft even en dooft weer uit.
Jijzelf bent getuige van dit proces, als je diep kijkt kun je zien dat alleen jijzelf de pijn vasthoudt. Het lijden komt als een herhaling.
Een mooie oefening om bij de realiteit van het moment te blijven vind ik de metafoor van de spiegel. 
In de spiegel kun je alles zien, maar de spiegel zelf houdt niets vast, de spiegel is onveranderd.

Hier komt een ander diep inzicht van pas dat me regelmatig geholpen heeft:
Cuong Lu zei ooit aan het begin van een lezing:
"Jij bent een prachtige manifestatie van het leven"
Een tijdje daarna zat ik in een ochtend meditatie en ik had veel verdriet over alle bagger die over me was uitgestort en waar ik in mijn perceptie doorheen moest ploegen. Op dat moment herinnerde ik die uitspraak en realiseerde me dat bagger op een diamant zit, maar niet erin. Bagger spoelt makkelijk weg en de diamant is even puur en schittert even mooi als altijd.

We kunnen lijden omdat we een beeld, een verlangen na streven, of iets uit het verleden oprakelen. Dit is lijden als een herhaling. Een andere weg is dat we lijden ervaren als realiteit, een mens die lijdt. Dat is de mens zien in de huidige omstandigheden. Dat is geen herhaling van concepten.
Pijn, ziekte, gebrek, ouderdom en dood zijn onvermijdelijk, het zijn onlosmakelijke delen van het leven. We lijden omdat we het niet begrijpen en er tegen vechten.
Lijden als een realiteit is geen herhaling, het brengt inzicht.

Het erkennen en herkennen van lijden geeft verlichting en brengt compassie. Zo zeer zelfs dat de Boeddha het erkennen van lijden de eerste edele waarheid heeft genoemd.
Edel is hier bedoeld als kostbaar, rijk, omdat het een weg brengt naar inzicht en compassie.
De vierde edele waarheid geeft een pad naar uitdoven van lijden(Dukkha Niroda): De eerste stap in dat achtvoudige pad is Juist inzicht (Samyak Drishti)
Met Juist (Samyak) wordt hier bedoeld: compleet, kloppend.

De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Met compassie en helder inzicht.

Er is lijden in de wereld, er is lijden in jou. Zien, herkennen en erkennen van lijden betekent dat je kunt zeggen:
Liefste, ik zie je lijden, ik ben er voor je.
Ik zie, je bent prachtig ! 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Compassion and Insight, Receiving the four noble truths. Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.   Dear Sangha, There is suffering, there is the rising of suffering there is extinction of suffering there is a path to the extinction of suffering. I experience this as a very reassuring and comforting statement from the Buddha, from the time he started his life as a teacher. Suffering is an aggregate, a collection, a construct and it can and will fall apart. Acknowledging suffering as a human experience gives us the opportunity to see the human that suffers. When I let that sink in, there is almost immediately compassion. We are all human, we share this life and we are together in this life. When you look closely you see that there is no boundary between you and me, between now and then and between back then and tomorrow. The future does not exist yet, and the past is only present in the things we carry with us. All those boundaries and labels are constructs to which we cling to, against all common sense. The misunderstanding of "Separateness" and "un-changable" keeps us prisoner in want, sorrow, anger and fear. This is for me a liberating insight. It gives me a second entrance to compassion: "Gee..., I suffer because I am looking in the wrong place" You are not your emotion, you experience your emotion. Your emotion comes, stays a while, and dissolves again. You are witness of this proces, when you look deeply it is you that holds on to the pain. The suffering comes as a repetition. A beautiful exercise to stay in the reality of the moment, is the metaphor of the mirror: In the mirror you can see everything, but the mirror itself does not hold on to anything, the mirror stays unchanged. Here I received help from another deep insight: Cuong Lu said once at the start of a Dharma talk: "You are a beautiful manifestation of life" Some time after that, I sat in morning-meditation and there was a lot of sadness about all the dirt and mud that was dumped on me, and sadness about my perception that I had to plough through that. In that instant I remembered these words of Cuong Lu. I realized that dirt and mud can sit ON a diamant, but never IN a diamond. The mud can be washed off easily, and the diamond is still as pure and radiant as before. We can suffer because we have a longing for an image, or a desire, or bring back something from the past. That is suffering of a repetition.  The other way is that we can experience suffering as a reality, a human that suffers. To see a person in the current circumstances. That is not a repetition of concepts. Pain, sickness, loss, old age and death are unavoidable; they are inseparable parts of life. Suffering as a reality is not a repetition, it brings insight. To see and acknowledge suffering and recognize it, gives relief and brings compassion. This is why the Buddha called the acknowledgement of suffering the first noble truth.  Noble here is meant as: precious, rich, because it brings a path to insight and compassion. The fourth noble truth gives the path leading to the dissolving (extinguishing) of suffering (Dukkha Niroda): The first step of this eightfold path is Right View ( Samyak Drishti). Right (Samyak) here means complete, correct. The invitation is to be present from your true home, from your source. With compassion, with clear insight. There is suffering in the world, there is suffering in you. Seeing, recognizing and acknowledging of suffering means that you can say: Darling, I see your suffering, I am here for you. I see you , you are beautiful ! This Monday evening  we will meditate and share together. I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion. Warm regards Hans