Delen van geluk en dankbaarheid ++ Sharing happiness and gratitude

 

Delen van geluk en dankbaarheid
Sharing happiness and gratitude. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 29 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Je bent verbonden, bent een Boeddha.
Soms vergeten we dat en gelukkig is de weg terug altijd aanwezig en open.
Door te stoppen en de verbinding toe te laten kun je leven vanuit deze rijkdom.
Dit is de wereld die we elkaar kunnen bieden.
Dit is de verbinding waarin we kunnen leunen en waarop we kunnen vertrouwen.

Er is maar een paar keer ademen nodig om je thuis aan te raken, om je beslommeringen los te laten. Thuis, is er altijd. De Boeddha, je Boeddha natuur is er altijd.
We hoeven nergens naar toe om thuis te komen, om je wortel aan te raken.

Deze maandag zullen we na een korte meditatie met elkaar delen wat ons blij en dankbaar maakt.
Iedereen wordt uitgenodigd om iets mee te brengen dat uitdrukking geeft aan dat geluk en die dankbaarheid.
Dat kan een lied zijn, een gedicht, een ervaring, een anecdote, een stukje tekst, een foto of muziek. Ook kan het iets lekkers te eten zijn, het belangrijkste is dat het een uiting is van jouw geluk en dankbaarheid.

Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Sharing happiness and gratitude.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
You are connected, You are a Buddha.
Sometimes we forget and luckily the path back is always there and open.
By stopping and allowing the connectedness to be you can live in this richness.
This is the world that we can offer each other.
This is the connectedness in which we can lean and on which we can rely.

It only takes a few breaths to touch your true home, to let go of all your thoughts and afflictions. Home is always there. The Buddha, your Buddha nature is always there.
We do not have to go anywhere to arrive home, to touch your root. 

This Monday evening  we will have a short meditation and use the rest of the evening to share together our happiness and our gratitude.
Everyone is invited to bring something that represents that happiness. That can be a song, a poem, an experience, an anecdote, an short text or a quote, a photo or music. It can also be something nice to eat. The most important thing is that it is an expression of your happiness and gratitude.

I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Zelf en Niet-zelf ++ Self and Non-self.

 

Zelf en Niet-zelf.
Self and Non-self. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 22 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

“Zijn is inter-zijn. We kunnen niet alleen of volledig op onszelf zijn.” — Thich Nhat Hanh

We dragen de hele dag een ‘ik’ met ons mee. Of beter: een reeks ik-gevoelens die komen en gaan, soms subtiel, soms luid. Op het ene moment zijn we competent en ruim, op het volgende moment vernauwt alles zich rondom één gedachte: “Wat vinden ze van mij?” of “Dit mag niet gebeuren.” Alsof er iets op het spel staat dat voortdurend beschermd moet worden.

Het zelf kan ons voorschrijven wat we wel en niet mogen of kunnen doen. Ervaringen uit het verleden vormen een solide verwachting over wat mogelijk is: als we tot nog toe geen bevredigende romantische relatie hebben kunnen vasthouden, gaan we geloven dat we geen goede partner zijn en nooit zullen zijn. En aan de andere kant: als we worden geprezen om onze prestaties gaan we geloven dat we respect verdienen overal waar we gaan.

De Boeddha nodigt ons uit om het wel of niet bestaan van een 'Zelf' niet te laten ontsporen in filosofie, maar terug te keren naar directe ervaring (Zie SN 44:10). De vraag is niet: "Bestaat er een 'Zelf'?", maar de vraag is: "Op welke momenten is er meer lijden aanwezig? En op welke momenten minder?" Het gaat niet meer om het uitroeien van het 'Zelf', maar om het begrijpen ervan.

“As the self-sense gets less through less clinging, the sense of separateness from other also begins to quiet, to become lighter in the consciousness. And with that comes love.” — Rob Burbea

Wanneer we leren herkennen hoe identiteit zich opbouwt uit indrukken, herinneringen, verwachtingen en vergelijking, ontstaat er een andere mogelijkheid: het ‘ik’ functioneert nog steeds in de wereld — we kunnen spreken, zorgen, beloven, verantwoordelijkheid dragen — maar we hoeven het niet meer zó letterlijk te geloven. Zelfbeelden worden dan meer een kaart dan een kooi: iets dat kan helpen oriënteren, zonder dat het bepaalt wat wel en niet mogelijk is voor ons.

Komende dharma-avond wil ik met jullie onderzoeken hoe het zelfbeeld op natuurlijke wijze verandert en vloeit. En hoe bewustzijn dáárvan ons richting vrijheid kan leiden. Vrijheid betekent dan: kunnen spelen, oefenen en kiezen welk perspectief op dit moment heilzaam is. Is het op dit moment, in deze situatie, heilzaam om uit te gaan van een 'ik in de wereld', of op te lossen in het mysterie van het bestaan?

Heb een weekend vol wonderen
Dylan

Link: Sabbasava Sutta (MN2) - https://www.dhammatalks.org/suttas/MN/MN2.html Link: Ānanda Sutta (SN 44:10) - https://www.dhammatalks.org/suttas/SN/SN44_10.html "Then the wanderer Vacchagotta went to the Blessed One and, on arrival, exchanged courteous greetings with him. After an exchange of friendly greetings & courtesies, he sat to one side. As he was sitting there he asked the Blessed One: “Now then, Master Gotama, is there a self?” When this was said, the Blessed One was silent. “Then is there no self?” A second time, the Blessed One was silent. Then Vacchagotta the wanderer got up from his seat and left. Then, not long after Vacchagotta the wanderer had left, Ven. Ānanda said to the Blessed One, “Why, lord, did the Blessed One not answer when asked a question by Vacchagotta the wanderer?” “Ānanda, if I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is a self—were to answer that there is a self, that would be conforming with those contemplatives & brahmans who are exponents of eternalism [the view that there is an eternal, unchanging soul]. If I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is no self—were to answer that there is no self, that would be conforming with those contemplatives & brahmans who are exponents of annihilationism [the view that death is the annihilation of consciousness]. If I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is a self—were to answer that there is a self, would that be in keeping with the arising of knowledge that all phenomena are not-self?” “No, lord.” “And if I—being asked by Vacchagotta the wanderer if there is no self—were to answer that there is no self, the bewildered Vacchagotta would become even more bewildered: ‘Does the self I used to have now not exist?’” - Ānanda Sutta (SN 44:10)

Self and Non-self.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

We carry an “I” with us all day long. Or rather, a series of “I”-senses that come and go, sometimes subtly, sometimes loudly. One moment we are competent and expansive, the next everything narrows around a single thought: “What do they think of me?” or “This shouldn’t happen.” As if something is at stake that must be protected at all costs.

The 'self' can dictate what we may or may not do. Past experiences form a solid expectation of what is possible: if we haven’t been able to maintain a satisfying romantic relationship thus far, we come to believe that we are never will be a good partner. And conversely, if we are praised for our achievements, we come to believe that we deserve respect everywhere we go.

The Buddha invites us not to derail the question of the (non-)existence of a “Self” into philosophy, but to return to direct experience (See SN 44:10 and MN2). The question isn't, "Does a 'Self' exist?" but rather, "When is there more suffering? And when is there less?" It's not about eradicating the 'Self,' but about understanding it.

"Then, Bāhiya, you should train yourself thus: In reference to the seen, there will be only the seen. In reference to the heard, only the heard. In reference to the sensed, only the sensed. In reference to the cognized, only the cognized. That is how you should train yourself." - Bāhiya Sutta (Ud 1:10)

When we learn to recognize how identity is built from impressions, memories, expectations, and comparison, another possibility arises: the 'I' still functions in the world—we can speak, care, promise, take responsibility—but we no longer have to take it so literally. Self-images then become more like a map than a cage: something that can help us orient ourselves, without determining what is and isn't possible for us.

This dharma evening, I'd like to explore with you how self-image naturally ebbs and flows. And how awareness of this fact can lead us toward freedom. Freedom, then, means being able to play, practice and choose which perspective is beneficial at this moment. Is it beneficial, at this moment, in this situation, to assume an "I in the world," or to dissolve into the mystery of existence?

Have a weekend full of wonder,
Dylan

Thuis dooft niet uit ++ Home does not extinguish

 

Thuis dooft niet uit,
Home does not extinguish. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 15 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Thuis, De bron, De leegte is er altijd.
Het is onze aandacht, ons bewustzijn dat ons wegdrijft naar onze projecten onze zorgen onze angst of verlangen. Het bedekt je thuis.

Alles wat we bedenken (creëren, samenstellen) valt weer uit elkaar. Ook de "IK" wordt door ons bewustzijn samengesteld.
De stilte, je thuis is geen samenstelling. In je ware thuis is er geen afscheiding, geen onderscheid; In je thuis, je bron, lost de "IK" op en is er verbinding.

Er is maar een paar keer ademen nodig om je thuis aan te raken, om je beslommeringen los te laten. Thuis, is er altijd. De Boeddha, je Boeddha natuur is er altijd.
We hoeven nergens naar toe om thuis te komen, om je wortel aan te raken.

Ons dagelijks leven, de dingen om ons heen zijn er. Ze vragen je aandacht, ze voeren je mee. Het is onze mind die er betekenis en belang aan geeft.
De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Kun je vrede hebben met wat zich aandient en stevig geworteld zijn in je thuis.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Thich Nhat Hanh talking about Home:
https://youtu.be/MNQhj82jDRQ?si=-9kKunKtWCj27rWZ

My proposal for a new verse to the song: I have arrived I am home

Returned at home, Rejoined the source.

In the here and in the now,

Fully solid,

Fully free,

Fully empty,

Free from time.

Here's the ultimate to dwell.

Home does not fade, does not extinguish.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
Our true Home, our source, emptiness is always there.
It is our awareness, our attention that drifts away to our projects, our worries, our fears our desires.
It covers your home.

Everything we think (create, assemble), disintegrates after a while. Also the "separate-self" is created by our consciousness.
The silence, your home is not an assembly. At your true home, there is no separateness, no discrimination; At your home, your source, the "separate-self" dissolves and there is connectedness.

It only takes a few breaths to touch your true home, to let go of all your thoughts and afflictions. Home is always there. The Buddha, your Buddha nature is always there.
We do not have to go anywhere to arrive home, to touch your root. 

Our daily lives, the things around us, are there. They ask your attention, they lead you away. Our mind gives meaning, importance to it.
The invitation is to be present from your true home, from your root.
Can you be in peace with what comes to you and be firmly rooted in your home.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans