Vrijmaken van de geest ++ Liberate the mind.

Vrijmaken van de geest. 

Liberate the mind.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 13 July, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Onze geest (mind) is dagelijks bij ons, voortdurend en vertrouwd.
Het valt bijna niet meer op wat onze mind voor ons doet.
Waarnemen en onderscheiden,
Denken, redeneren en besluiten,
Opslaan en Herinneren.
Al die activiteit gaat als vanzelf, en we vertrouwen er op.

De Sutra's en de meditatie oefeningen helpen ons om door de waan van de dag, onze automatismen en de gehechtheid heen te zien. Het helpt ons om onze vrijheid, onze verbondenheid en geluk te ervaren, los van de omstandigheden.

De afgelopen drie weken hebben we aandacht gegeven aan de oefeningen uit de sutra van bewuste ademhaling. Maandagavond zetten we de volgende stappen op dat pad.
https://plumvillage.org/library/sutras/discourse-on-the-full-awareness-of-breathing
en in het Nederlands:
'Adem is bewustzijn'

De sutra brengt of terug bij onze adem, bij ons lichaam.
In 16 meditatie regels ontmaskert de sutra ons denken en laat je ervaren dat je vrij bent, dat je goed bent zoals je bent en dat we verbonden zijn.

De eerste vier gaan over stoppen en kalmeren van het lichaam,
de 5e t/m de 8e gaan over het ervaren van vreugde en geluk en het kalmeren van de geest.
In onze geest (Mind) verschijnen gevoelens, gedachten en emoties. Het zijn 'constructies', producten van onze mind. Ze zijn afwezig, komen op, blijven even en doven weer uit.
De 9e t/m de 12 gaan over de geest (mind) zelf. Observeren hoe onze mind bezig is en waarmee.
Zodra je stopt en je aandacht volledig brengt bij je adem en hoe je lichaam je adem ontvangt en terug geeft, ervaar je een ruimte en vredigheid. In deze ruimte verschijnen gedachten en emoties, ze blijven even en doven weer uit.
Door met onze adem en met liefdevolle vriendelijkheid aanwezig te zijn, kunnen we de ruimte herkennen waarin onze gedachten en emoties verschijnen. Dat die ruimte ons instaat stelt te leven en te ervaren.
We kunnen waarnemen dat we onze aandacht kunnen richten en concentreren. En dat we niet onze gedachten en emoties zijn, maar dat we veel groter en dieper zijn. We zijn vrij.
 

Maandag avond zullen we samen mediteren en delen.
Ik wens je een vredig weekend, vol ontdekking en verbinding.
Harte groeten,
Hans

Liberate the mind.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Our mind is constantly with us. We are used to it and we rely on it.
We hardly notice what our mind does for us.
Observing and discerning,
Thinking, deliberating and deciding.
Storing and retrieving.
All this activity goes on almost unnoticed.

The Sutra's and the meditation exercises help us to see through the daily illusions and to see our automatisms and attachments. It helps us to experience our freedom, our connectedness and happiness, irrespective of circumstances.

The past weeks we have brought our attention to the first 8 exercises from the sutra on mindful breathing :
https://plumvillage.org/library/sutras/discourse-on-the-full-awareness-of-breathing

This Sutra brings us back to our breathing, to our body.
In 16 meditation lines, the sutra is demasking our thinking, and lets you experience that you are free, that you are OK the way you are and that we are inter-connected.

The first four are about stopping, breathing and calming the body. The 5th to the 8th  are about experiencing joy and happiness and the calming of the mind.
In our mind feelings, thoughts and emotions manifest. These are constructions, products of (by) the mind. They are absent, emerge, are present for a while and dissolve again.
The 9th to the 12th involve the mind itself. Observing how our mind works and what it deals with.
As soon as you stop and bring all your attention to your breathing and how your body is receiving and giving back the breath, you experience a space and peacefulness. In this space, thoughts and emotions rise, stay a while and extinguish again.
By being present with our breathing and loving kindness, we can recognize the space in which our thoughts and emotions arise and dissolve. We can recognize that this space enables us to live and experience.
By smiling and breathing, your body and also your mind calms down.
We can observe that we can direct our attention and concentrate our mind. And that we are not our thoughts and emotions, we are much larger and deeper. We are free.

Monday evening we will meditate and share together.
I wish you a peaceful weekend, full of discovery and connectedness,
Heartfelt regards,
Hans

You are the roots. Je bent de wortels.

 

 

You are the roots.
Je bent de wortels.
 
Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 13 April, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Wie heeft me leren lopen?
Hoe oud is de kalk in mijn botten?
Wie heeft me leren kijken naar de wonderen van de wereld?
Wie was en is een gids voor mij?

Ben ik me bewust van hoeveel ik ontvangen heb?
Ben ik me bewust van alle wijsheid en vertrouwen die mij hier gebracht heeft?

Kan ik herkennen wat ik doorgeef?

De uitnodiging is: met aandacht, zonder oordeel, open aanwezig zijn vanuit je thuis. Verbinding te maken met de realiteit, te onderzoeken, je leven te leiden met mindfulness, compassie en helder inzicht.

Maandagavond zullen we mediteren en delen over pure gewaarwording van de uitdoving.
Ik wens ons een mooi weekend: 

Vandaag wordt mijn vreedzame dag

Warme groeten
Hans

You are the roots.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Who taught me how to walk?
How old is the Calcium in my bones?
Who showed me to look at the wonders of the world?
Who was and is a guide to me?

Am I aware of how much I received?
Am I aware of the wisdom and trust that brought me here?

Can I recognize what I pass on?

The invitation is to be present, open, with mindfulness, without judgement. Be present from your true home, from your source. Allow the connectedness to be. You are invited to connect to reality, to investigate, to lead your life with mindfulness, compassion, with clear insight.

This Monday evening we will meditate and share together about pure awareness of the cessation, the dissolving.
I wish us a wonderful weekend:

Today is going to be my peaceful day

Warm regards
Hans

Returning home ++ Terugkeren in je thuis

 

Returning Home ++ Terugkomen in je thuis.
 
Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 23 maart, 2026   (English below)

Dierbare Sangha,

Thuiskomen bij jezelf, is terug-komen bij jezelf.
Je thuis is je startpunt, je bron.
Je thuis is er altijd, ben jij daar ook?
of ben je afgeleid, meegevoerd?
Thuiskomen is loslaten van alles dat je wegtrekt van jezelf.

Je denken, je verlangen, je oordelen, herinneren, fantaseren brengen je naar andere plekken.

Een manier om je denken los te laten is terug gaan naar pure waarneming, naar gewaarwording.
Gewaarwording zonder herinnering, plan of betekenis.
Als je je denken los laat blijft alleen gewaarwording over.
Bijvoorbeeld de gewaarwording van gedachten, je neemt je gedachten waar.
Bijvoorbeeld de stilte, je neemt de stilte waar.
Het is een ruimte waarin je gewaar wordt van wat er verschijnt of voorbij komt.
Die ruimte zelf is vrij van angst, gemis, vrij van verlangen en afkeer

Die ruimte is als een eiland in de woelige zee van gedachten en emoties.
Een plek waar je stabiliteit ervaart.
In de laatste lezing voor het einde van zijn leven als mens adviseerde de Boeddha om te vertrouwen op het eiland in jezelf. En zelfs niet te vertrouwen op iets dat buiten je is.
Je Mindfulness, je open oordeel-loze aandacht helpt je om die stap te maken, die ruimte te betreden.

De uitnodiging is met aandacht, zonder oordeel, open aanwezig zijn vanuit je thuis. Verbinding te maken met de realiteit, te onderzoeken, je leven te leiden met mindfulness, compassie en helder inzicht.

Maandagavond zullen we mediteren en delen over pure gewaarwording van het lichaam en de adem.
Ik wens ons een mooi weekend: 

Vandaag wordt mijn vreedzame dag

Warme groeten
Hans

Returning home.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Coming home to yourself, is returning to yourself.
You home is your starting point, your source.
Your home is always there, are you there too?
Or are you distracted, swept away?
Returning home is letting go of everything that pulls you away.

Your thinking, your desires, judging, remembering, fantasizing bring you to other places.

A way to let go of your thinking is to go back to pure observation, pure awareness.
For instance of the breath, or of the body.
Observing without judgement, without concept or expectation.
Becoming aware without memorizing, planning or meaning.
When you let go of your thinking only the awareness remains.
For instance the awareness of your thinking, you become aware of your thoughts.
Or for instance the silence, you become aware of silence.
This is a space in which you become aware of what manifests or passes by.
This space is free of fear or loss, free of desire and aversion.

This space is like an island in the wild sea of thoughts and emotions.
A place where you experience stability.
In the last Dharma talk before the end of his life as a human being, the Buddha advised us to trust the island inside ourselves. Even not to put your trust on anything outside yourself.
Your mindfulness, your open , non-judgemental awareness helps you to make that step, to enter this space.

The invitation is to be present, open, with mindfulness, without judgement. Be present from your true home, from your source. Allow the connectedness to be. You are invited to connect to reality, to investigate, to lead your life with mindfulness, compassion, with clear insight.

This Monday evening we will meditate and share together about pure awareness of the body and the breath.
I wish us a wonderful weekend:

Today is going to be my peaceful day

Warm regards
Hans

Thuis dooft niet uit ++ Home does not extinguish

 

Thuis dooft niet uit,
Home does not extinguish. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 15 December, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,
Thuis, De bron, De leegte is er altijd.
Het is onze aandacht, ons bewustzijn dat ons wegdrijft naar onze projecten onze zorgen onze angst of verlangen. Het bedekt je thuis.

Alles wat we bedenken (creëren, samenstellen) valt weer uit elkaar. Ook de "IK" wordt door ons bewustzijn samengesteld.
De stilte, je thuis is geen samenstelling. In je ware thuis is er geen afscheiding, geen onderscheid; In je thuis, je bron, lost de "IK" op en is er verbinding.

Er is maar een paar keer ademen nodig om je thuis aan te raken, om je beslommeringen los te laten. Thuis, is er altijd. De Boeddha, je Boeddha natuur is er altijd.
We hoeven nergens naar toe om thuis te komen, om je wortel aan te raken.

Ons dagelijks leven, de dingen om ons heen zijn er. Ze vragen je aandacht, ze voeren je mee. Het is onze mind die er betekenis en belang aan geeft.
De uitnodiging is aanwezig zijn vanuit je thuis.
Kun je vrede hebben met wat zich aandient en stevig geworteld zijn in je thuis.

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol schoonheid, dankbaarheid, verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Thich Nhat Hanh talking about Home:
https://youtu.be/MNQhj82jDRQ?si=-9kKunKtWCj27rWZ

My proposal for a new verse to the song: I have arrived I am home

Returned at home, Rejoined the source.

In the here and in the now,

Fully solid,

Fully free,

Fully empty,

Free from time.

Here's the ultimate to dwell.

Home does not fade, does not extinguish.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
Our true Home, our source, emptiness is always there.
It is our awareness, our attention that drifts away to our projects, our worries, our fears our desires.
It covers your home.

Everything we think (create, assemble), disintegrates after a while. Also the "separate-self" is created by our consciousness.
The silence, your home is not an assembly. At your true home, there is no separateness, no discrimination; At your home, your source, the "separate-self" dissolves and there is connectedness.

It only takes a few breaths to touch your true home, to let go of all your thoughts and afflictions. Home is always there. The Buddha, your Buddha nature is always there.
We do not have to go anywhere to arrive home, to touch your root. 

Our daily lives, the things around us, are there. They ask your attention, they lead you away. Our mind gives meaning, importance to it.
The invitation is to be present from your true home, from your root.
Can you be in peace with what comes to you and be firmly rooted in your home.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of beauty, gratitude, connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

Ruimte om te helen ++ Space to heal.

 

Ruimte om te helen.

Space to heal.

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 22 september, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

"Toen ik ging zitten merkte is pas hoe moe ik was"
"Ik had wat tijd nodig om op adem te komen"
"Het was een zware tijd, en we hebben een jasje uitgedaan, maar langzaam kunnen we weer ontspannen en om ons heen kijken."

Deze uitspraken zullen geen verrassing zijn en mogelijk heb je die zelf ook gebruikt.
De mens is een krachtige en veerkrachtige soort. Zo krachtig zelfs dat we onszelf regelmatig voorbij lopen.
De andere kant is er ook; als de omstandigheden moeilijk zijn blijkt dat je steviger bent en tot meer in staat bent dan je dacht.

Er is echter een verschil of die kracht gewekt wordt uit wilskracht of uit verbinding en vertrouwen. Mijn ervaring is dat doorgaan uit wilskracht vaak lukt, maar uiteindelijk een hoge prijs heeft.

In onze Boedhistische beoefening is er de praktijk van "Toevlucht nemen", "Taking refuge".
Een poging om het te duiden zou ik zeggen:
Wilskracht komt uit onze mind; Toevlucht heeft betrekking op ons zijn, ons wezen.
Als je toevlucht neemt, betreedt je een ruimte die je kunt beschrijven als ondeelbaar en onaantastbaar. Je laat de wereld van afscheiding los. Je komt thuis bij je wortels, bij je bron.

Een collega die met zijn gezin temaken kreeg met een ernstige ziekte van zijn zoon vertelde me deze week:
"Ik kan moeilijk benoemen hoe we hier samen doorheen gekomen zijn, het enige wat ik kan bedenken is het woord 'Liefde', we hebben elkaar vastgehouden met compassie en dankbaarheid "

We kunnen ruimte geven aan de verbondenheid.
In de verbondenheid (ongedeeldheid) ben je niet alleen en kun je ook de mensen om je heen de ruimte en gelegenheid geven om te helen.

Het leven is een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Space to heal.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

"Only when I sat down I could feel how tired I was"
"I needed some time to catch my breath"
"I has been a tough period, we all shed some skin, but slowly we can relax again and look around"

The words may not come as a surprise to you, you may have used them yourself.
Humans are a powerful and resilient species. So powerful that we regularly run faster than our feet can carry.
The other side is there too, when the circumstances are rough, it turns out that we are more solid and capable of more than we thought.

There is however a difference if this power is rooted in willpower or in connectedness and trust. My experience is that moving on based on willpower often works, but in the end will have a high cost.

Our Buddhist practice gives us the option of "taking refuge".
An attempt to give that words would be:
Willpower originates from our mind (Our discursive thinking) and Taking refuge is rooted in our being.
When you take refuge, you enter a space that can be described as indivisible and  immutable. You let the world of separation go. You come home to your roots, your source.

A colleague who, with his family, was confronted with serious illness of his son told me this week:
"I can hardly give words to how we got through this together; The only thing I can think of is the word 'Love', we held each other with compassion and gratitude"

We can give space to connectedness.
In connectedness (non-separation) you are not alone an you can give the people around you space and support to heal.

You stop separation and judgement; You come home; You come home to your source.
In the words of Thich Nhat Hanh:
"I have arrived, I am home" In the safe place, where you do not have to up-hold or defend  anything.
Thay Cuong Lu says:
"You let go of your conditioned mind, and give room to your raw, unconditioned mind" You are open and receptive to become aware without discrimination (separation) or judgement. You are empty of separation.
As soon as you notice were you create separation, you also notice connectedness.

Life is a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.
  

Dans van bladeren en wind. ++ Dance of leaves and wind.

Dans van bladeren en wind.

Dance of leaves and wind. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 8 september, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,


Deze week zat ik op mijn meditatie bankje en er speelde zich een hele film af in mijn geest. Of liever een toneelstuk, waarin de spelers de vrijheid namen om bepaalde scenes steeds overnieuw te doen.
Met een lichte verbazing brak mijn concentratie: " Waar ben ik?", met een glimlach herhaalde ik: waar ben ik beland? mijn aandacht was volledig afgedwaald.
Een oefening die Thay Cuong Lu ons ooit gaf hielp; Ik zei hardop "Hans waar ben je?"
Ik voelde weer het bankje onder mij en hoe mijn knieen de grond raakten.  Mijn rechter hand kneep in mijn been en mijn linker hand was een vuist. Ik zat een beetje voorover en mijn nek was gespannen.

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
is de vraag die we de afgelopen weken hebben onderzocht.

Er was spanning in mij en onrust.
De wereld was nadrukkelijk aanwezig.

Mijn adem en mijn glimlach ontspande mijn handen en door rechtop te zitten ontspande mijn nek.
Ik was terug in de stilte. Echter iedere zintuigprikkel, iedere kleine beweging doorbrak de stilte.
Mijn adem werd rustiger en minder diep.
Ik volgde de rustige golvende beweging van mijn borst en de beweging werd steeds kleiner, tot er een minimum van beweging over was.
Het beeld van een heldere nazomerdag verscheen, Een lange zware tak van een boom bewoog loom met de wind, alle bladeren dansten ieder hun eigen dans.
De tijd viel weg.
Vol verwondering liet ik de dans tot me doordringen, de wind beweegt het blad, het blad beweegt de wind. Blad en wind als een geheel.

Thich Nhat Hanh zei eens: "Als een boom iets anders willen zijn dan een boom, dan raken we in moeilijkheden"

Het leven is een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Wanneer we mediteren hebben we een gelegenheid om te oefenen, om te ervaren dat we meer zijn dan ons denken en voelen. Als we mediteren creëren we een veilige, open ruimte waarin je geest kan ontspannen en kan waarnemen. Je hebt alles in je om helder te kunnen zien, horen en denken. Je bent groter, wijzer en stabieler dan je denkt.

Dance of leaves and wind. Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.   Dear Sangha, Earlier this week, I sat on my meditation bench and a complex film played in my mind. Or rather a theatrical play, where all the actors took the liberty to play certain scenes over and over again. With a slight surprise my concentration broke: "Where am I?" and with a small smile I repeated: Where have I drifted to? My awareness was completely gone astray. A practice that Thay Cuong Lu offered us once helped: I said out loud:  " Hans where are you?" Instantly I could feel the bench again beneath e and how my knees touched the ground. My right hand pinched my leg and my left hand was a fist. I was leaning a bit foreward and my neck was tensed-up. "How am I present in this world and how is the world present in me." is the question that we have investigated the past weeks. There was tension in me and unrest. The world was unavoidably present. My breath and my smile relax my hands an by sitting straight, my neck could relax. I was back in the silence. However every sensory trigger, every small movement broke that silence. My breath slowed down and became less deep. I followed the slowly waving movement of my chest and that movement became gradually smaller. The image of a bright afternoon in late summer appeared, a long heavy branch moved slowly with the wind, all leaves danced their own dance. Time disappeared. Full of wonder I let the dance sink in, the wind moves the leaf and the leaf moves the wind. Leaf and wind as a whole. Thich Nhat Hanh said once: " When a tree wants to be something else than a tree, we will be in trouble" Life is a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion. Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness. Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there. This Monday evening  we will meditate and share together. I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion. Warm regards Hans When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising. Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda Which says: This is because that is, this is not because that is not.

No after no before ++ geen ervoor geen erna

 

Geen ervoor, geen erna.
No after, no before. 


Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 1 september, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,


Thich Nhat Hanh schrijft in het boek "How to focus" een parabel over hoe koekjes het ervaren als ze vanuit deeg enkele koekjes worden.

Het stelt ons de vraag ben ik een individu, een afgescheiden eenling, of ben ik onderdeel van 'mensheid', of misschien onderdeel van de cosmos.

Deze reflectie kleurt ook hoe we de ander zien.

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
Het huidig moment staat niet op zich, het verleden is niet weg en de toekomst ligt besloten in onze aanwezigheid. Als je die drie in je denken uit elkaar trekt en van elkaar scheidt doe je iets onmogelijks.
Als we accepteren dat de mens poreus en tijdelijk is, dat grenzen een fictie zijn, in ruimte en tijd, is er niets om vast te houden en niets om mee vast te houden.
We zijn ieder moment nieuw en anders, die persoon in de foto bestaat niet meer, en tegelijk weldegelijk. Jij en die persoon zijn niet dezelfde maar ook geen twee verschillende. Het is onze mind die de scheiding maakt. Als we naar onszelf kijken en naar als we naar de ander kijken.

Een andere parabel is "golf" en "water" het is geen twijfel of de golf water is. Als de golf verschijnt is het water, als de golf aanwezig is is het water, als de golf afneemt en als de golf niet zichtbaar is.
Er is geen ervoor of erna, het is water, daar heeft tijd niets mee te maken.

De vraag die deze parabel aan je stelt. Hoe zie je jou leven, jouw aanwezigheid. Als deze je in deze vorm verschijnt, je aanwezigheid in je huidige vorm, als die vorm afneemt of als die vorm niet meer zichtbaar is.
Er is geen ervoor of erna, jij bent jij, je bent uniek en zonder begin of eind.

Het leven is daarmee een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Het boek door Thich Nhat Hanh is: How to focus.
Origineel in ENG: How to focus

No after, no before.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Thich Nhat Hanh writes in his book "How to focus" a simile of the transformation of cookies from dough to a cookie.
A copy from the book is above.

It poses us the question: am I an individual, a separate unit, or am I part of 'humanity', or maybe part of the cosmos.

How am I present in this world and how is the world present in me.
The present moment does not exist on its own, the past is not gone and the future is embedded in our presence. When you try to separate or isolate those three, you are doing something impossible.
When we accept that a human is porous and temporary, that boundaries (in time and space) are an illusion, there is nothing too cling to and there is nothing to cling with.
We are new and different in every moment. The person in the photo no longer exist, and when you look deeply, that person in the photo is still there. You and that person are not one and the same, but also not two different persons. It is our mind that makes the separation. When we look at ourselves and when we look at others.

Another simile is 'Wave' and 'water', there is no doubt that the wave is water, when it arises, when it is present, when it is diminishing and when it is no longer visible.
There is no before or no after, it is water, time has nothing to do with it.

The question to us by the simile is: How do you see your life, your presence. When you are becoming this form, when you are in this form, when this form is diminishing, or when this form is no longer visible.
There is no before, or no after, you are you, you are unique with no beginning or end.

Life becomes with that a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.

A wonderful book by Thch Nhat Hanh is: How to focus

Geen een, geen twee. ++ Not one, not two.

 

Geen een, geen twee.
Not one, not two. 

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 25 augustus, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

Soms blader ik in het fotoalbum dat mijn moeder bijgehouden heeft vanaf mijn geboorte. Het ontroert me om haar handschrift te zien en die kleine zwartwit afdrukjes; Getuigen, relekwieen van bijzondere momenten.

Tijdens de meditatie vorige week dacht ik aan mijn eerste verblijf in Plumvillage. Thay Cuong Lu vroeg tijdens een van de lezingen aan ons om naar een foto uit onze jeugd te kijken, met de vraag: "Wie is de persoon op de foto? Is dat een ander of is dat dezelfde persoon die de foto bekijkt?"

Een vervolg vraag kan zijn: Waar is die persoon nu?

Het is een puzzle die we in ons leven vaak tegen komen. De aanwezigheid in onze mind is onmiskenbaar. Als herinnering, maar ook als overgeleverde ervaring, inzichten, voorkeuren en aversies. Soms is die op de voorgrond, soms op de achtergrond. Als we stil worden en de hectiek van de dag met rust laten, kunnen we observeren, luisteren, verbinden; Hoe is het aanwezig.

Het leven dat ik nu heb, heb ik gekregen van dat kind in die foto, mijn huidige ik is de erfgenaam van de ervaringen en beslissingen van toen. Er zijn beslissingen van mijn jongere zelf waar ik erg dankbaar voor ben. Er zijn ook beslissingen die nare gevolgen hadden, maar als ik goed kijk, heeft die jongere zelf naar beste inzicht en bedoelingen gehandeld. Vaak in moeilijke omstandigheden en met beperkte of foute informatie. 
Ik nodig je uit om je te verbinden met je jongere zelf en een brief te schrijven. Om te bedanken voor alle zorg en goede intenties. Ook om te vergeven, voor alles wat anders heeft uitgepakt.

Alles wat verschijnt hangt af van aanleidingen en condities. Het huidige moment is gemaakt van alle aanleidingen en condities van het verleden. Onze voorouders, de vorming van de aarde, de seizoenen, planten en dieren. Ook de toekomst is gemaakt van aanleidingen en condities, de toekomst bestaat nog niet en zal gevormd worden door onze gedachten, handelingen en alle (externe) omstandigheden. De toekomst zal nog ontstaan.

Zo kun je ook een liefdesbrief schrijven aan je toekomstige zelf: "Ik zal goed voor je zorgen"

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
Het huidig moment staat niet op zich, het verleden is niet weg en de toekomst ligt besloten in onze aanwezigheid. Als je die drie in je denken uit elkaar trekt en van elkaar scheidt doe je iets onmogelijks.
Als we accepteren dat de mens poreus en tijdelijk is, dat grenzen een fictie zijn, in ruimte en tijd, is er niets om vast te houden en niets om mee vast te houden.
We zijn ieder moment nieuw en anders, die persoon in de foto bestaat niet meer, en tegelijk weldegelijk. Jij en die persoon zijn niet dezelfde maar ook geen twee verschillende. Het is onze mind die de scheiding maakt. Als we naar onszelf kijken en naar als we naar de ander kijken.

Het leven is daarmee een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van afscheiden opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Een prachtig en helend boek door Thich Nhat Hanh is: Verzoening. (in NL vertaling)
Origineel in ENG: Reconciliation, Healing the innerchild

Not one, not two.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,

Sometimes I pick up the photo album that my mother made when I was born. She lovingly put in photographs from the period that I was young. It moves me to see her handwriting and the small black and white prints. Memories, relics of precious moments.

During the meditation last week, a memory came of the first time I visited Plumvillage. Thay Cuong Lu was teaching and asked us to look at a photo from our childhood. And asked us: "Who is the person in that photograph? Is that someone else or is it the same person looking at it now?"

A follow-on question could be: Where is that person now?

It is a puzzle that confronts us regularly during our life. The presence in our mind is undeniable. As a memory, but also as a transmitted experience, insight, preferences and aversions. Sometimes in the foreground sometimes in the background.
When we become silent and leave the hectic of the day alone, we can observe, listen, connect; How is it present.

The life that I have now is given by the child in the photograph, my present self is the heir of the experiences and decisions from the past. There are decisions by my younger self, for which I and deeply grateful. Also there are decisions that had painful consequences, but when I look carefully, the younger self has always acted from the insight of the moment and with good intentions. Often under difficult circumstances and with limited or wrong information.
You are invited to connect and write a letter to your younger self. To express gratitude for all the care and effort. And also to forgive for everything that turned out differently.

Everything that manifests depends on causes and conditions. The present moment is made out of all causes and conditions of the past. Our ancestors, the formation of the earth, the seasons, the plants and animals. Also the future is made of causes and conditions, the future does not exist at all. It will be formed by our thoughts, our actions and all other (external) circumstances. The future will be formed. 

You can also write a letter to your future self: "I will take good care of you"

How am I present in this world and how is the world present in me.
The present moment does not exist on its own, the past is not gone and the future is embedded in our presence. When you try to separate or isolate those three, you are doing something impossible.
When we accept that a human is porous and temporary, that boundaries (in time and space) are an illusion, there is nothing too cling to and there is nothing to cling with.
We are new and different in every moment. The person in the photo no longer exist, and when you look deeply, that person in the photo is still there. You and that person are not one and the same, but also not two different persons. It is our mind that makes the separation. When we look at ourselves and when we look at others.

Life becomes with that a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping separation, opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend, full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.

A wonderful and healing book by Thch Nhat Hanh is: Reconciliation, Healing the inner child

Alles heeft ons hier gebracht ++ Everything brought us here.

Alles heeft ons hier gebracht

Everything brought us here.  

Meditatie en uitwisseling in "de Schatkamer"
Maandag 18 augustus, 2025   (English below)

 
Dierbare Sangha,

Gisterenavond vond ik een foto van een dierbare vriendin die lang geleden is overleden. Bijna 20 jaar terug.
Een warme herinnering kwam op:
Het was een gewone namiddag in haar appartement. De zon stond laag en ze had thee gezet. Het licht viel op haar piano en ik vroeg achteloos: "Speel je nog wel eens?" Zonder iets te zeggen ging ze zitten en toverde een dromerige, melodieuse reeks van accoorden. Het unieke van het moment was direct voelbaar. Ik had haar nog nooit horen spelen. Toen ze stopte en de klep dicht deed, vroeg ik wat ze gespeeld had. "O, niks, gewoon improvisatie"

In die improvisatie kwamen veel dingen samen, haar jaren en uren lange oefening. De klank en stemming van deze piano, het licht de acoustiek van de ruimte. De relaxte lazy sfeer van die middag en haar overgave aan het moment. Ik heb haar niet gevraagd waar ze aan dacht toen ze speelde, waarschijnlijk aan niets konkreets.

Alles wat verschijnt hangt af van aanleiding en condities. Het huidige moment is gemaakt van alle aanleidingen en condities van het verleden. Onze voorouders, de vorming van de aarde, de seizoenen, planten en dieren. Ook de toekomst is gemaakt van aanleidingen en condities.
Deze zomer wees Cuong Lu ons op een spraakverwarring. Als we zeggen dat de toekomst komt, (of er nog niet is) dan is dat niet als een persoon die op bezoek komt. Die persoon bestaat al, is onderweg, maar is nog niet bij onze voordeur.
De toekomst is anders dan dat, de toekomst bestaat nog niet en zal gevormd worden door onze gedachten, handelingen en alle (externe) omstandigheden. De toekomst zal nog ontstaan.

Hoe ben ik aanwezig in de wereld en hoe is de wereld aanwezig in mij.
Het huidig moment staat niet op zich, het verleden is niet weg en de toekomst ligt besloten in onze aanwezigheid. Als je die drie in je denken uit elkaar trekt en van elkaar scheidt doe je iets onmogelijks.
Als we accepteren dat de mens poreus en tijdelijk is, dat grenzen een fictie zijn, in ruimte en tijd, is er niets om vast te houden en niets om mee vast te houden.
We zijn ieder moment nieuw en anders, die twee mensen in dat appartement 20 jaar geleden bestaan allebei niet meer.

Het leven is daarmee een wondelijk geschenk. Een kostbaar uniek geschenk. Jij en ik zijn een uniek wonder. Waarbij we de mogenlijkheid hebben om zonder afscheiding te leven, met dankbaarheid en compassie.

Stoppen van vasthouden, van innerlijke strijd opent je hart en geeft ruimte voor verbinding.
Thuiskomen bij de stilte die in je is, bij de verbinding die er altijd is. 

Maandagavond zullen we mediteren en delen .
Ik wens ons een mooi weekend, vol verbinding en compassie.

Warme groeten
Hans

Als je meer wilt lezen is de Engelse zoekterm: Conditioned co-arising.
Of in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Daarin staat: Dit is omdat dat is, dit is niet omdat dat niet is.

Een prachtige poetische tekst is in het boek van Thich Nhat Hanh: "Inside the now, meditations on time"

Everything brought us here.

Meditation and sharing in "de Schatkamer" this Monday evening.
 

Dear Sangha,
yesterday evening I found a photo of a dear friend who died long time ago. Almost 20 years.
A warm memory entered my mind:
It was a normal late afternoon in the apartment. The sun was low and she had made tea. The light fell on het piano and I asked in an impulse: " Do you get to play lately?" Without words, she sat down and filled the room with a dreamy, melodic flow of chords. The uniqueness of that moment could be sensed immediately. I never heard her play before. When she stopped and closed the lid, I asked her what she just played. "Oh, nothing, just improvisation"

In that improvisation many things came together, the years and hours of practice. The sound and the tuning of the piano, the acoustics of the room, the relaxed and lazy atmosphere of that afternoon. And her surrender to the moment. I never asked her what was in her mind when she played, but most probably nothing specific.

Everything that manifests depends on causes and conditions. The present moment is made out of all causes and conditions of the past. Our ancestors, the formation of the earth, the seasons, the plants and animals. Also the future is made of causes and conditions.
This summer Cuong Lu made us aware of a misconception caused by our language. When we say that the future is coming, it is not like a person that will come to visit us. The person already exists, but has not yet reached our front door.
The future is completely different, the future does not exist at all. It will be formed by our thoughts, our actions and all other (external) circumstances. The future will be formed. 

How am I present in this world and how is the world present in me.
The present moment does not exist on its own, the past is not gone and the future is embedded in our presence. When you try to separate or isolate those three, you are doing something impossible.
When we accept that a human is porous and temporary, that boundaries (in time and space) are an illusion, there is nothing too cling to and there is nothing to cling with.
We are new and different in every moment. Those two persons in that apartment 20 years ago do no longer exist.

Life becomes with that a wondrous gift. A precious and unique present. You and I are a unique wonder. We have the opportunity to live without separation, with gratitude and compassion.

Stopping of clinging, of inner struggle opens your heart and gives space for connectedness.
Coming home to the silence that is already in you, to the connectedness that is already there.

This Monday evening  we will meditate and share together.
I wish us a wonderful weekend , full of connectedness and compassion.

Warm regards
Hans

When you want to read more on this, the search term is: Conditioned co-arising.
Or in Sanskrit: Pratītyasamutpāda
Which says: This is because that is, this is not because that is not.

A beautiful poetic text is in the book by  Thich Nhat Hanh: "Inside the now, meditations on time"